Zasady warstwowania w chmurze

Warstwowanie w chmurze ma dwie zasady określające, które pliki są przenoszone do chmury: zasada wolnego miejsca na woluminie i zasada daty.

Zasady wolnego miejsca na woluminie zapewniają, że określony procent woluminu lokalnego, na który znajduje się punkt końcowy serwera, jest zawsze wolny.

Pliki są warstwowane według polityki daty, które były ostatni dostęp do x dni temu lub później. Polityka wolnego miejsca na woluminie zawsze ma pierwszeństwo. Jeśli na woluminie nie ma wystarczającej ilości wolnego miejsca, aby przechowywać pliki przez liczbę dni określoną w polityce daty, usługa Azure File Sync zastępuje tę politykę. Kontynuuje warstwowanie najstarszych plików do momentu spełnienia procentowej ilości wolnego miejsca na woluminie.

Jak obie zasady współpracują ze sobą

Oto przykład ilustrowania działania tych zasad. Przy założeniu, że skonfigurujesz usługę Azure File Sync na woluminie lokalnym 500 GiB, a tiering w chmurze nie jest włączony. Te pliki są dostępne w udziale plików:

Zmiana 1: Włączono obsługę warstw w chmurze, ustawiono zasady wolnego miejsca na 20% woluminu, a zasady daty są wyłączone. Dzięki tej konfiguracji, tiering w chmurze zapewnia, że 20% miejsca (w tym przypadku 100 GiB) jest wolne i dostępne na komputerze lokalnym. W rezultacie łączna pojemność lokalnej pamięci podręcznej wynosi 400 GiB. Ta pamięć podręczna przechowuje ostatnio i często używane pliki na woluminie lokalnym.

W przypadku tej konfiguracji tylko pliki od A do D będą przechowywane w lokalnej pamięci podręcznej, a plik E będzie warstwowy. Jest to tylko 360 GiB z 400 GiB, które mogą być używane. Plik E to 140 GiB i przekroczy limit, jeśli został on lokalnie zapisany w pamięci podręcznej.

Zmiana 2: Załóżmy, że użytkownik uzyskuje dostęp do pliku E, co spowoduje, że plik E jest ostatnio używanym plikiem w udziale. W związku z tym plik E będzie przechowywany w lokalnej pamięci podręcznej, a aby zmieścić się w limicie 400 GiB, plik D zostanie przeniesiony na wyższą warstwę. W poniższej tabeli pokazano, gdzie pliki są przechowywane z następującymi aktualizacjami:

Zmiana 3: Wyobraź sobie, że zaktualizowano zasady tak, aby polityka dotycząca dat wynosiła 60 dni, a polityka dotycząca wolnego miejsca na woluminie była 70%. Teraz w lokalnej pamięci podręcznej można przechowywać maksymalnie 150 GiB. Mimo że dostęp do pliku B był krótszy niż 60 dni temu, zasady wolnego miejsca na woluminie zastępują zasady daty, a plik B jest warstwowy, aby zachować 70% wolnego miejsca lokalnego.

Zmiana 4: Jeśli zmieniono zasady dotyczące wolnego miejsca na woluminie na 20%, a następnie użyto Invoke-StorageSyncFileRecall do odzyskania wszystkich plików, które mieszczą się na dysku lokalnym podczas przestrzegania zasad warstwowania w chmurze, tabela wyglądałaby następująco:

W takim przypadku pliki A, B i E byłyby lokalnie buforowane, a pliki C i D byłyby warstwowe. Ponieważ polityka dotycząca daty wynosi 60 dni, pliki C i D są przeniesione do niższej warstwy pamięci, chociaż polityka wolnego miejsca na woluminie zezwala na przechowywanie maksymalnie 400 GiB lokalnie.

Wiele punktów końcowych serwera na woluminie lokalnym

Warstwowanie w chmurze można włączyć dla wielu punktów końcowych serwera na jednym woluminie lokalnym. W przypadku tej konfiguracji należy ustawić wolną przestrzeń na taką samą wartość dla wszystkich punktów końcowych serwera na tym samym woluminie. Jeśli ustawisz różne zasady wolnego miejsca na woluminie dla kilku punktów końcowych serwera na tym samym woluminie, największy procent wolnego miejsca na woluminie ma pierwszeństwo. Jest to nazywane zasadą efektywnego wolnego miejsca na woluminie. Załóżmy na przykład, że masz trzy punkty końcowe serwera na tym samym woluminie lokalnym: jeden ustawiony na 15%, drugi ustawiony na 20%, a trzeci ustawiony na 30%. Wszystkie trzy zaczną warstwować najzimniejsze pliki, gdy będą miały mniej niż 30% wolnego miejsca.

Następny krok

• Monitorowanie obsługi warstw w chmurze