Grupy umieszczania w pobliżu

Dotyczy: ✔️ Maszyny wirtualne z systemem Linux ✔️ Maszyny wirtualne z systemem Windows ✔️ Elastyczne zestawy skalowania ✔️ Jednolite zestawy skalowania

Umieszczenie maszyn wirtualnych w jednym regionie zmniejsza odległość fizyczną między wystąpieniami. Umieszczenie ich w jednej strefie dostępności spowoduje również fizyczne zbliżenie ich do siebie. Jednak wraz ze wzrostem zużycia zasobów platformy Azure pojedyncza strefa dostępności może obejmować wiele fizycznych centrów danych, co może spowodować opóźnienie sieci wpływające na aplikację.

Aby maszyny wirtualne były jak najbliżej siebie i osiągnęły jak najmniejsze opóźnienia, należy wdrożyć je w grupie umieszczenia w pobliżu.

Grupa umieszczania w bliskiej odległości to logiczne grupowanie stosowane w celu zapewnienia, że zasoby obliczeniowe platformy Azure są zlokalizowane fizycznie blisko siebie. Grupy umieszczania w pobliżu są przydatne w przypadku zadań, w których wymagana jest niska latencja.

• Niskie opóźnienie między niezależnymi maszynami wirtualnymi.
• Małe opóźnienie między maszynami wirtualnymi w jednym zestawie dostępności lub zestawie skalowania maszyn wirtualnych.
• Niska latencja między samodzielnymi maszynami wirtualnymi, maszynami wirtualnymi w różnych grupach dostępności lub w wielu zestawach skalowania. Możesz mieć wiele zasobów obliczeniowych w jednej grupie rozmieszczania, aby połączyć aplikację wielowarstwową.
• Małe opóźnienie między wieloma warstwami aplikacji przy użyciu różnych typów sprzętu. Na przykład uruchomienie zaplecza serwerowego przy użyciu serii M w zestawie dostępności oraz warstwy front-endowej w wystąpieniu serii D, w zestawie skalowania, w jednej blisko umiejscowionej grupie.

Używanie grup bliskościowych

Grupa umieszczania w pobliżu to zasób platformy Azure. Należy go utworzyć przed użyciem go z innymi zasobami. Po utworzeniu można go używać z maszynami wirtualnymi, zestawami dostępności lub zestawami skalowania maszyn wirtualnych. Podczas tworzenia zasobów obliczeniowych należy określić grupę umieszczania w pobliżu, podając jej identyfikator.

Możesz również przenieść istniejący zasób do grupy rozmieszczenia w pobliżu. Podczas przenoszenia zasobu do grupy umieszczania w pobliżu należy najpierw zatrzymać (zdezaktywować) zasób, ponieważ może zostać przeniesiony do innego centrum danych w regionie, aby spełnić ograniczenie kolokacji.

W przypadku zestawów dostępności i zestawów skalowania maszyn wirtualnych powinni Państwo ustawić grupę rozmieszczania w bliskim sąsiedztwie na poziomie zasobów, a nie poszczególnych maszyn wirtualnych.

Grupa umieszczania blisko siebie jest ograniczeniem kolokacji, a nie mechanizmem przypinania. Przypisuje się go do określonego centrum danych przy wdrażaniu pierwszego zasobu, który ma z niego korzystać. Po zatrzymaniu (cofnięciu przydziału) lub usunięciu wszystkich zasobów korzystających z grupy umieszczania w pobliżu nie jest już przypięta. W związku z tym, zawsze gdy używasz grupy umiejscowienia w pobliżu z wieloma seriami maszyn wirtualnych, ważne jest, aby określić z góry wszystkie wymagane typy w szablonie, jeśli to możliwe, lub wykonanie sekwencji wdrażania, co zwiększa szanse na powodzenie wdrożenia. Jeśli wdrożenie zakończy się niepowodzeniem, uruchom ponownie wdrożenie, zaczynając od rozmiaru maszyny wirtualnej, który uległ awarii, jako pierwszy do wdrożenia.

Używanie intencji do określania rozmiarów maszyn wirtualnych

Możesz użyć opcjonalnego intent parametru, aby określić docelowe rozmiary maszyn wirtualnych jako element grupy umieszczania w pobliżu. Ten parametr można określić w momencie utworzenia grupy lokowania blisko siebie lub można go dodać/zmodyfikować podczas aktualizowania grupy lokowania blisko siebie po zdealokowaniu wszystkich VM-ów.

Podczas określania parametru intent można również dodać opcjonalny zone, aby określić strefę dostępności, wskazując, że grupa bliskości powinna być utworzona w określonej strefie dostępności. Podczas podawania parametru zone zwróć uwagę na następujące kwestie:

• Parametr strefy dostępności można podać tylko podczas tworzenia grupy rozmieszczania w pobliżu i nie można go później modyfikować.
• Parametr zone może być używany tylko z parametrem intent, którego nie można używać samodzielnie.
• Można określić tylko jedną strefę dostępności.

Utworzenie lub aktualizacja grupy lokalizacji w pobliżu powiedzie się tylko wtedy, gdy co najmniej jedno centrum danych obsługuje wszystkie rozmiary maszyn wirtualnych określone w zamierzeniu. W przeciwnym razie tworzenie lub aktualizacja nie powiedzie się z komunikatem "OverconstrainedAllocationRequest", co oznacza, że kombinacja rozmiarów maszyn wirtualnych nie może być obsługiwana w grupie lokalizacji bliskiej. Intencja nie zapewnia żadnej rezerwacji ani gwarancji pojemności. Rozmiary maszyn wirtualnych i strefa podane w elemecie intent służą do wybierania odpowiedniego centrum danych, co zmniejsza prawdopodobieństwo awarii, jeśli żądany rozmiar maszyny wirtualnej nie jest dostępny w centrum danych. Błędy alokacji mogą nadal występować, jeśli w momencie wdrożenia nie ma więcej pojemności dla rozmiaru maszyny wirtualnej.

Najlepsze praktyki podczas korzystania z intencji

• Podaj strefę dostępności dla grupy umieszczania w pobliżu tylko wtedy, gdy podajesz intencję. Udostępnienie strefy dostępności bez intencji spowoduje błąd podczas tworzenia grupy umieszczania w pobliżu.
• Jeśli w intencji podasz strefę dostępności, upewnij się, że strefa dostępności wdrożonych maszyn wirtualnych jest zgodna z tym, co określono w intencji, aby uniknąć błędów podczas wdrażania maszyn wirtualnych.
• Tworzenie lub dodawanie maszyn wirtualnych o rozmiarach, które nie są uwzględnione w intencji, jest dozwolone, ale nie jest zalecane. Rozmiar może nie istnieć w wybranym centrum danych i może spowodować awarie w czasie wdrażania maszyny wirtualnej.
• W przypadku istniejących grup lokalizacji zalecamy uwzględnienie rozmiarów istniejących maszyn wirtualnych podczas aktualizowania zamiarów, aby uniknąć awarii podczas ponownego wdrażania maszyn wirtualnych.

Zamiar może być zmieniony wraz z likwidacją

• Istnieje możliwość, że po utworzeniu grupy przydziału lokalizacji z określoną intencją i przed wdrożeniem maszyn wirtualnych mogą wystąpić zdarzenia planowanej konserwacji, takie jak wyłączenie z użycia sprzętu w centrum danych platformy Azure, co spowoduje, że połączenie rozmiarów maszyn wirtualnych określonych w intencji nie będzie dostępne w centrum danych. W takich przypadkach wystąpi błąd "OverconstrainedAllocationRequest", nawet podczas wdrażania maszyn wirtualnych o rozmiarach określonych w intencji. Możesz spróbować cofnąć przydział wszystkich zasobów w grupie umieszczania w pobliżu i utworzyć je ponownie, aby uzyskać centrum danych, które może pomieścić intencję. Jeśli po likwidacji nie ma centrum danych z określonymi rozmiarami maszyn wirtualnych, może być konieczna zmiana planu wykorzystania innej kombinacji rozmiarów, ponieważ obecna kombinacja rozmiarów maszyn wirtualnych nie jest już obsługiwana.
• Platforma Azure może wycofać całą rodzinę maszyn wirtualnych lub określony zestaw rozmiarów maszyn wirtualnych. Jeśli masz taki rozmiar maszyny wirtualnej w intencji, może być konieczne jego usunięcie lub zastąpienie go innym rozmiarem przed datą wycofania oryginalnego rozmiaru maszyny wirtualnej. W przeciwnym razie intencja nie będzie już prawidłowa.

Czego można oczekiwać przy korzystaniu z Proximity Placement Groups

Grupy rozmieszczania w bliskości oferują kolokację w tym samym centrum danych. Z powodu dodatkowych ograniczeń związanych z grupami umieszczania blisko siebie, mogą wystąpić błędy przydziału. Istnieje kilka przypadków użycia, w których mogą wystąpić błędy alokacji podczas korzystania z grupy rozmieszczania w pobliżu:

• Gdy zapytasz o pierwszą maszynę wirtualną w grupie umieszczania w pobliżu, zostanie automatycznie wybrane centrum danych. W niektórych przypadkach drugie żądanie innego rozmiaru maszyny wirtualnej może zakończyć się niepowodzeniem, jeśli nie istnieje w tym centrum danych. W takim przypadku zwracany jest błąd OverconstrainedAllocationRequest. Aby uniknąć tego błędu, spróbuj zmienić kolejność wdrażania rozmiarów maszyn wirtualnych lub wdrożyć oba zasoby przy użyciu jednego szablonu ARM.
• Jeśli grupa umieszczania w pobliżu jest tworzona zgodnie z zamiarem, maszyny wirtualne nie muszą być wdrażane w żadnej określonej kolejności i nie muszą być grupowane przy użyciu jednego szablonu ARM, ponieważ intencja jest używana do wybrania centrum danych obsługującego wszystkie rozmiary maszyn wirtualnych określone w intencji.
• W przypadku obciążeń elastycznych, w których dodajesz i usuwasz wystąpienia maszyn wirtualnych, ograniczenie grupy umieszczania w pobliżu we wdrożeniu może spowodować niepowodzenie spełnienia żądania, co spowoduje błąd AllocationFailure .
• Zatrzymywanie (dealokacja) i uruchamianie maszyn wirtualnych w zależności od potrzeb jest innym sposobem zapewnienia elastyczności. Ponieważ pojemność nie jest przechowywana po zatrzymaniu (cofnięciu przydziału) maszyny wirtualnej, jej ponowne uruchomienie może spowodować wystąpienie błędu AllocationFailure .
• Operacje uruchamiania i ponownego wdrażania maszyny wirtualnej będą nadal uwzględniać Proximity Placement Group po pomyślnym skonfigurowaniu.

Planowana konserwacja i grupy umieszczania w pobliżu

Zdarzenia planowanej konserwacji, takie jak wycofywanie sprzętu z eksploatacji w centrum danych platformy Azure, mogą potencjalnie wpłynąć na alokację zasobów w grupach umieszczania w pobliżu. Zasoby mogą zostać przeniesione do innego centrum danych, zakłócając oczekiwania dotyczące lokalizacji i opóźnień związane z grupą umieszczania w bliskości.

Sprawdź stan wyrównania

Możesz wykonać następujące czynności, aby sprawdzić stan ustawienia grup umiejscawiania w pobliżu.

• Stan kolokacji grupy umieszczania w pobliżu można wyświetlić przy użyciu portalu, interfejsu wiersza polecenia i programu PowerShell.

  • PowerShell — stan kolokacji można uzyskać za pomocą polecenia cmdlet Get-AzProximityPlacementGroup, włączając opcjonalny parametr -ColocationStatus.

  • CLI - stan kolokacji można uzyskać przez az ppg show, dołączając opcjonalny parametr --include-colocation-status.

• Dla każdej grupy lokacji bliskiej właściwość stanu kolokacji zawiera bieżące podsumowanie statusu dopasowania pogrupowanych zasobów.

  • Wyrównane: Zasób znajduje się w tym samym zakresie opóźnienia grupy rozmieszczania w pobliżu.

  • Nieznany: Co najmniej jeden z zasobów maszyny wirtualnej został zdezaktywowany. Po pomyślnym ponownym uruchomieniu ich, stan powinien wrócić do Zsynchronizowany.

  • Niedopasowane: Co najmniej jeden zasób maszyny wirtualnej nie jest zgodny z grupą bliskiego umieszczania. Określone zasoby, które nie są zgodne, będą również wymienione oddzielnie w sekcji dla członkostwa.

• W przypadku zestawów dostępności można wyświetlić informacje o wyrównaniu poszczególnych maszyn wirtualnych na stronie Przegląd zestawu dostępności.

• W przypadku zestawów skalowania informacje dotyczące wyrównania poszczególnych wystąpień można znaleźć na karcie Wystąpienia na stronie Przegląd zestawu skalowania.

Przeorganizowanie zasobów

Jeśli grupa umieszczania w pobliżu to Not Aligned, można zatrzymać\cofnąć przydział, a następnie ponownie uruchomić objęte zasoby. Jeśli maszyna wirtualna znajduje się w zestawie dostępności lub zestawie skalowania, przed ponownym uruchomieniem wszystkie maszyny wirtualne w zestawie dostępności lub zestawie skalowania muszą zostać zatrzymane i cofnięte przydzielenie zasobów.

Jeśli wystąpi błąd alokacji ze względu na ograniczenia związane z wdrożeniem, może być konieczne zatrzymanie i dealokacja wszystkich zasobów w grupie umiejscowienia w pobliżu (w tym zasobów wyrównanych), a następnie ponowne ich uruchomienie w celu przywrócenia wyrównania.

Najlepsze rozwiązania

• Aby uzyskać najmniejsze opóźnienie, użyj grupy rozmieszczania bliskościowego razem z przyspieszoną siecią. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Tworzenie maszyny wirtualnej z systemem Linux z przyspieszoną siecią lub Tworzenie maszyny wirtualnej z systemem Windows z przyspieszoną siecią.
• Aby uniknąć uruchomienia na sprzęcie, który nie obsługuje wszystkich wymaganych SKU i rozmiarów maszyn wirtualnych, użyj opcji ustawienia dla grup bliskości. Jeśli jest to już istniejąca grupa bliskościowa rozmieszczenia bez dodatkowych wymagań, możesz użyć jednego szablonu usługi ARM, który zawiera wszystkie określone rozmiary maszyn wirtualnych, umożliwiając uniknięcie tego problemu.
• Po ponownym użyciu istniejącej grupy umieszczania, z której maszyny wirtualne zostały usunięte, przed dodaniem maszyn wirtualnych poczekaj na pełne zakończenie usuwania.
• Jeśli opóźnienie jest kwestią najwyższego priorytetu, umieść maszyny wirtualne w grupie umieszczenia w pobliżu oraz całe rozwiązanie w strefie dostępności. Jeśli jednak kwestią o najwyższym priorytecie jest odporność, rozłóż wystąpienia między wieloma strefami dostępności (pojedyncza grupa umieszczania w pobliżu nie może obejmować stref).

Następne kroki

• Wdróż maszynę wirtualną do grupy umieszczania blisko siebie przy użyciu Azure CLI lub programu PowerShell.
• Dowiedz się, jak przetestować opóźnienie sieci.
• Dowiedz się, jak zoptymalizować przepływność sieci.
• Dowiedz się, jak korzystać z grup umieszczania w bliskości z aplikacjami SAP.