Rozszerzanie magazynu na usługę Azure Stack Hub

Ten artykuł zawiera informacje o infrastrukturze magazynu usługi Azure Stack Hub, które pomogą Ci zdecydować, jak zintegrować usługę Azure Stack Hub z istniejącym środowiskiem sieciowym. Po dokonaniu ogólnej dyskusji na temat rozszerzania centrum danych artykuł przedstawia dwa różne scenariusze. Możesz nawiązać połączenie z serwerem magazynu plików systemu Windows. Możesz również nawiązać połączenie z serwerem iSCSI systemu Windows.

Omówienie rozszerzania magazynu na usługę Azure Stack Hub

Istnieją scenariusze, w których posiadanie danych znajdujących się w chmurze publicznej nie wystarczy. Być może masz obciążenie intensywne obliczeniowo dla zwirtualizowanej bazy danych, wrażliwe na opóźnienia, a czas przesyłania danych do chmury publicznej może wpływać na wydajność tego obciążenia. Być może istnieją dane lokalne, przechowywane na serwerze plików, serwerze NAS lub macierzy magazynowej iSCSI, które muszą być dostępne przez obciążenia lokalne i muszą znajdować się lokalnie, aby spełnić cele prawne lub cele zgodności. To są tylko dwa przykłady scenariuszy, w których przechowywanie danych lokalnie jest ważne dla wielu organizacji.

Dlaczego w takim razie nie po prostu hostować tych danych na kontach magazynowych w usłudze Azure Stack Hub, albo wewnątrz zwirtualizowanych serwerów plików działających w systemie Azure Stack Hub? W przeciwieństwie do platformy Azure magazyn usługi Azure Stack Hub jest skończony. Pojemność, którą masz do dyspozycji, zależy całkowicie od pojemności na węzeł, którą zdecydowałeś się zakupić, oraz liczby posiadanych węzłów. Ponieważ usługa Azure Stack Hub jest rozwiązaniem hiperkonwergentnym, jeśli chcesz zwiększyć pojemność magazynu w celu spełnienia wymagań dotyczących użycia, musisz również zwiększyć zużycie zasobów obliczeniowych przez dodanie węzłów. Może to być potencjalnie kosztowne, zwłaszcza jeśli potrzeba dodatkowej pojemności dotyczy chłodnego, archiwalnego magazynu, który można dodać przy niskich kosztach poza systemem Azure Stack Hub.

Co prowadzi do scenariusza, który zostanie omówiny poniżej. Jak połączyć systemy usługi Azure Stack Hub, zwirtualizowane obciążenia uruchomione w usłudze Azure Stack Hub, po prostu i wydajnie, z systemami magazynowania spoza usługi Azure Stack Hub, dostępnymi za pośrednictwem sieci.

Projektowanie pod kątem rozszerzania magazynu

Diagram przedstawia scenariusz, w którym pojedyncza maszyna wirtualna, uruchamiająca obciążenie, nawiązuje połączenie z zewnętrznym magazynem i korzysta z niego do operacji odczytu i zapisu danych itp. W tym artykule skoncentrujesz się na prostym pobieraniu plików, ale możesz rozwinąć ten przykład w bardziej złożonych scenariuszach, takich jak zdalny magazyn plików bazy danych.

Na diagramie zobaczysz, że maszyna wirtualna w systemie usługi Azure Stack Hub została wdrożona z wieloma kartami sieciowymi. Zarówno z perspektywy nadmiarowości, jak i najlepszych praktyk przechowywania, ważne jest, aby mieć wiele ścieżek między źródłem a miejscem docelowym. Gdzie rzeczy stają się bardziej złożone, to gdzie maszyny wirtualne w usłudze Azure Stack Hub mają zarówno publiczne, jak i prywatne adresy IP, podobnie jak na platformie Azure. Zewnętrzny magazyn, jeśli jest potrzebny do dotarcia do maszyny wirtualnej, może to zrobić tylko za pośrednictwem publicznego adresu IP, ponieważ prywatne adresy IP są używane głównie w systemach usługi Azure Stack Hub w sieciach wirtualnych i podsieciach. Zewnętrzna pamięć masowa nie będzie mogła komunikować się z prywatną przestrzenią IP maszyny wirtualnej, chyba że przejdzie przez sieć VPN (Site to Site), aby uzyskać dostęp do samej sieci wirtualnej. W tym przykładzie skoncentrujemy się na komunikacji za pośrednictwem publicznej przestrzeni adresów IP. Jedną z rzeczy, które należy zauważyć z publicznym obszarem IP na diagramie, jest to, że istnieją 2 różne podsieci puli publicznych adresów IP. Domyślnie usługa Azure Stack Hub wymaga tylko jednej puli do obsługi publicznych adresów IP, ale warto rozważyć dodanie drugiej do nadmiarowego routingu. Jednak w tej chwili nie można wybrać adresu IP z określonej puli, więc rzeczywiście może się skończyć z maszynami wirtualnymi z publicznymi adresami IP z tej samej puli w wielu wirtualnych kartach sieciowych.

Na potrzeby tej dyskusji zakładamy, że routing między urządzeniami granicznymi a magazynem zewnętrznym jest zadbany, a ruch może odpowiednio przechodzić przez sieć. W tym przykładzie nie ma znaczenia, czy sieć szkieletowa to 1 GbE, 10 GbE, 25 GbE, czy nawet szybciej. Jednak ważne byłoby wzięcie tego pod uwagę podczas planowania integracji, aby zaspokoić potrzeby wydajnościowe wszystkich aplikacji uzyskujących dostęp do tego magazynu zewnętrznego.

Nawiązywanie połączenia z obiektem docelowym iSCSI systemu Windows Server

W tym scenariuszu wdrożymy i skonfigurujemy maszynę wirtualną z systemem Windows Server 2019 w usłudze Azure Stack Hub i przygotujemy ją do nawiązania połączenia z zewnętrznym obiektem docelowym iSCSI, który będzie również działać w systemie Windows Server 2019. W razie potrzeby włączymy kluczowe funkcje, takie jak MPIO, w celu zoptymalizowania wydajności i łączności między maszyną wirtualną a magazynem zewnętrznym.

Wdrażanie maszyny wirtualnej z systemem Windows Server 2019 w usłudze Azure Stack Hub

1. W portalu administracyjnym usługi Azure Stack Hub, zakładając, że ten system został poprawnie zarejestrowany i jest połączony z witryną Marketplace, wybierz pozycję Marketplace Management, a następnie, zakładając, że nie masz jeszcze obrazu systemu Windows Server 2019, wybierz pozycję Dodaj z platformy Azure, a następnie wyszukaj pozycję Windows Server 2019, dodając obraz centrum danych systemu Windows Server 2019.

   

   Pobieranie obrazu systemu Windows Server 2019 może trochę potrwać.

2. Po utworzeniu obrazu systemu Windows Server 2019 w środowisku usługi Azure Stack Hub zaloguj się do portalu użytkowników usługi Azure Stack Hub.

3. Po zalogowaniu się do portalu użytkowników usługi Azure Stack Hub upewnij się, że masz subskrypcję oferty, która umożliwia aprowizację zasobów IaaS (obliczenia, magazyn i sieć).

4. Gdy masz dostępną subskrypcję, wróć do pulpitu nawigacyjnego w portalu użytkowników Azure Stack Hub, wybierz pozycję Utwórz zasób, wybierz pozycję Obliczenia, a następnie wybierz element galerii Windows Server 2019 Datacenter.

5. Na karcie Podstaw uzupełnij poniższe informacje:

   a. Nazwa: VM001

   b. Nazwa użytkownika: localadmin

   c. Hasło i <>

   d. Subskrypcja: <wybrana subskrypcja z zasobami> obliczeniowymi/magazynowymi/sieciowymi.

   e. Grupa zasobów: storagetesting (utwórz nową)

   f. Wybierz OK

6. W bloku Wybierz rozmiar wybierz Standard_F8s_v2 i wybierz pozycję Wybierz.

7. W bloku Ustawienia wybierz sieć wirtualną i w bloku Utwórz sieć wirtualną dostosuj przestrzeń adresową do 10.10.10.10.0/23 i zaktualizuj zakres adresów podsieci na 10.10.10.0/24, a następnie wybierz przycisk OK.

8. Wybierz publiczny adres IP, a następnie w sekcji Utwórz publiczny adres IP wybierz przycisk opcji Statyczny.

9. Na liście rozwijanej Wybierz publiczne porty wejściowe wybierz pozycję RDP (3389).

10. Pozostaw inne wartości domyślne i wybierz przycisk OK.

    

11. Przeczytaj podsumowanie, poczekaj na walidację, a następnie wybierz przycisk OK , aby rozpocząć wdrażanie. Wdrożenie powinno potrwać około 10 minut.

12. Po zakończeniu wdrażania w obszarze Zasób wybierz nazwę maszyny wirtualnej VM001, aby otworzyć przegląd.

    

13. W obszarze Nazwa DNS wybierz pozycję Konfiguruj i podaj etykietę nazwy DNS vm001, a następnie wybierz pozycję Zapisz, a następnie wybierz pozycję VM001.

14. Po prawej stronie ostrza przeglądu wybierz pozycję storagetesting-vnet/default w obszarze sieć wirtualna/podsieć.

15. W bloku storagetesting-vnet wybierz pozycję Podsieci, a następnie +Podsieć, w nowym bloku Dodaj podsieć wprowadź następujące informacje, a potem wybierz OK:

    a. Nazwa: podsieć subnet2

    b. Zakres adresów (blok CIDR): 10.10.11.0/24

    c. Sieciowa grupa zabezpieczeń: Brak

    d. Tabela trasowania: Brak

16. Po zapisaniu wybierz VM001.

17. Po lewej stronie bloku przeglądu wybierz pozycję Sieć.

18. Wybierz pozycję Dołącz interfejs sieciowy, a następnie wybierz pozycję Utwórz interfejs sieciowy.

19. W bloku Tworzenie interfejsu sieciowego wprowadź następujące informacje.

    a. Nazwa: vm001nic2

    b. Podsieć: Upewnij się, że podsieć to 10.10.11.0/24

    c. Sieciowa grupa zabezpieczeń: VM001-nsg

    d. Grupa zasobów: storagetesting

20. Po pomyślnym dołączeniu wybierz pozycję VM001 i wybierz pozycję Zatrzymaj , aby zamknąć maszynę wirtualną.

21. Po zatrzymaniu (cofnięciu przydziału) maszyny wirtualnej, po lewej stronie panelu przeglądu wybierz pozycję Sieć, wybierz Dołącz interfejs sieciowy, a następnie wybierz vm001nic2, a potem wybierz OK. Dodatkowa karta sieciowa zostanie dodana do maszyny wirtualnej za chwilę.

22. Nadal w bloku Sieć wybierz kartę vm001nic2 , a następnie wybierz pozycję Interfejs sieciowy:vm001nic2.

23. Na karcie interfejsu vm001nic wybierz Konfiguracje adresów IP, a w środku karty wybierz ipconfig1.

24. W bloku ustawień ipconfig1 wybierz pozycję Włączone dla publicznego adresu IP, a następnie wybierz pozycję Konfiguruj wymagane ustawienia, Utwórz nowe, a następnie wprowadź wartość vm001nic2pip jako nazwę, wybierz pozycję Statyczne, a następnie wybierz przycisk OK, a następnie pozycję Zapisz.

25. Po pomyślnym zapisaniu wróć do panelu przeglądu VM001 i wybierz pozycję Uruchom, aby uruchomić skonfigurowaną maszynę wirtualną z systemem Windows Server 2019.

26. Po uruchomieniu ustanów sesję protokołu RDP na maszynie wirtualnej VM001.

27. Po nawiązaniu połączenia wewnątrz maszyny wirtualnej otwórz narzędzie CMD (jako administrator) i wprowadź nazwę hosta, aby pobrać nazwę komputera systemu operacyjnego. Powinna pasować do VM001. Zanotuj to na później.

Konfigurowanie drugiej karty sieciowej na maszynie wirtualnej z systemem Windows Server 2019 w usłudze Azure Stack Hub

Domyślnie usługa Azure Stack Hub przypisuje bramę domyślną do pierwszego (podstawowego) interfejsu sieciowego dołączonego do maszyny wirtualnej. Usługa Azure Stack Hub nie przypisuje bramy domyślnej do dodatkowych (pomocniczych) interfejsów sieciowych dołączonych do maszyny wirtualnej. Dlatego domyślnie nie można komunikować się z zasobami poza podsiecią, w której znajduje się dodatkowy interfejs sieciowy. Dodatkowe interfejsy sieciowe mogą jednak komunikować się z zasobami spoza podsieci, chociaż kroki włączania komunikacji różnią się w przypadku różnych systemów operacyjnych.

1. Jeśli nie masz jeszcze otwartego połączenia, ustanów połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001.

2. Otwórz narzędzie CMD jako administrator i uruchom route print, co powinno zwrócić dwa interfejsy (karty sieciowe Hyper-V) w tej maszynie wirtualnej.

   

3. Teraz uruchom polecenie ipconfig , aby zobaczyć, który adres IP jest przypisany do pomocniczego interfejsu sieciowego. W tym przykładzie do interfejsu 6 jest przypisywana wersja 10.10.11.4. Dla pomocniczego interfejsu sieciowego nie jest zwracany żaden domyślny adres bramy.

   

4. Aby skierować cały ruch przeznaczony dla adresów spoza podsieci pomocniczego interfejsu sieciowego do bramy dla podsieci, uruchom następujące polecenie z CMD:.

   route add -p 0.0.0.0 MASK 0.0.0.0 <ipaddress> METRIC 5015 IF <interface>
   

   Adresem .1 bieżącej podsieci jest <ipaddress>, a numerem interfejsu jest <interface>.

   

5. Aby potwierdzić, że dodana trasa znajduje się w tabeli tras, wprowadź polecenie route print .

   

6. Możesz również zweryfikować komunikację wychodzącą, uruchamiając polecenie ping:
   ping 8.8.8.8 -S 10.10.11.4
   Flaga -S umożliwia określenie adresu źródłowego, w tym przypadku 10.10.11.4 jest adresem IP karty sieciowej, która ma teraz bramę domyślną.

7. Zamknij CMD.

Konfigurowanie obiektu docelowego iSCSI systemu Windows Server 2019

W tym scenariuszu sprawdzisz konfigurację, w której obiekt docelowy iSCSI systemu Windows Server 2019 jest maszyną wirtualną działającą na funkcji Hyper-V poza środowiskiem usługi Azure Stack Hub. Ta maszyna wirtualna zostanie skonfigurowana przy użyciu ośmiu procesorów wirtualnych, jednego pliku VHDX i co najważniejsze dwóch wirtualnych kart sieciowych. W idealnym scenariuszu te karty sieciowe będą miały różne podsieci routingu, ale w tej weryfikacji będą miały karty sieciowe w tej samej podsieci.

W przypadku serwera obiektów docelowych iSCSI może to być system Windows Server 2016 lub 2019, fizyczny lub wirtualny, uruchomiony na funkcji Hyper-V, VMware lub inne wybrane urządzenie, takie jak dedykowana fizyczna sieć SAN iSCSI. Kluczowym celem jest łączność z systemem Azure Stack Hub oraz jego integracja, jednak preferowane jest posiadanie wielu ścieżek między źródłem a miejscem docelowym, ponieważ zapewnia to dodatkową nadmiarowość i umożliwia korzystanie z bardziej zaawansowanych funkcji w celu zwiększenia wydajności, takich jak MPIO.

Zachęcam do zaktualizowania obiektu docelowego iSCSI systemu Windows Server 2019 przy użyciu najnowszych aktualizacji zbiorczych i poprawek, ponownego uruchamiania w razie potrzeby, przed kontynuowaniem konfiguracji udziałów plików.

Po zaktualizowaniu i ponownym uruchomieniu można teraz skonfigurować ten serwer jako obiekt docelowy iSCSI.

1. Otwórz Menedżer serwera i wybierz pozycję Zarządzaj, a następnie dodaj role i funkcje.

2. Po otwarciu wybierz pozycję Dalej, wybierz pozycję Instalacja oparta na rolach lub oparta na funkcjach, a następnie przejdź do wybranych opcji do momentu uzyskania dostępu do strony Wybieranie ról serwera.

3. Rozwiń Usługi plików i magazynowania, rozwiń Usługi plików i iSCSI i zaznacz Serwer obiektów docelowych iSCSI, akceptując wszystkie wyskakujące monity o dodanie nowych funkcji, a następnie kontynuuj do zakończenia.

   

   Po zakończeniu zamknij Menedżer serwera.

4. Otwórz Eksplorator plików, przejdź do katalogu C:\ i utwórz nowy folder o nazwie iSCSI.

5. Otwórz ponownie Menedżer serwera i wybierz pozycję Usługi plików i magazynowania z menu po lewej stronie.

6. Wybierz iSCSI i wybierz łącze "Aby utworzyć dysk wirtualny iSCSI, uruchom Nowy kreator dysków wirtualnych iSCSI" w okienku po prawej stronie. wybierz ją. Pojawia się kreator.

7. Na stronie Wybieranie lokalizacji dysku wirtualnego iSCSI wybierz przycisk opcji Wpisz niestandardową ścieżkę, przejdź do lokalizacji C:\iSCSI i wybierz Dalej.

8. Nadaj dyskowi wirtualnemu iSCSI nazwę iSCSIdisk1 i opcjonalnie opis, a następnie wybierz przycisk Dalej.

9. Ustaw rozmiar dysku wirtualnego na 10 GB , a następnie wybierz pozycję Stały rozmiar , a następnie wybierz przycisk Dalej.

   

10. Ponieważ jest to nowy obiekt docelowy, wybierz pozycję Nowy obiekt docelowy iSCSI, a następnie wybierz przycisk Dalej.

11. Na stronie Określanie nazwy docelowej wprowadź TARGET1 i wybierz przycisk Dalej.

12. Na stronie Określanie serwerów dostępu wybierz pozycję Dodaj. Spowoduje to otwarcie okna dialogowego umożliwiającego wprowadzenie określonych inicjatorów, które będą autoryzowane do łączenia się z obiektem docelowym iSCSI.

13. W oknie Dodaj identyfikator inicjatora wybierz Wprowadź wartość dla wybranego typu, a w sekcji Typ upewnij się, że w menu rozwijanym wybrano IQN. Wprowadź iqn.1991-05.com.microsoft:<computername>, gdzie <computername> to nazwa komputeraVM001, a następnie wybierz Dalej.

    

14. Na stronie Włącz uwierzytelnianie pozostaw puste pola, a następnie wybierz pozycję Dalej.

15. Potwierdź wybrane opcje i wybierz pozycję Utwórz, a następnie zamknij. Powinien zostać wyświetlony dysk wirtualny iSCSI utworzony w Menedżer serwera.

    

Konfigurowanie inicjatora iSCSI i MPIO w systemie Windows Server 2019

Aby skonfigurować inicjator iSCSI, najpierw zaloguj się ponownie do portalu użytkowników usługi Azure Stack Hub w swoim systemie Azure Stack Hub i przejdź do panelu przeglądu dla VM001.

1. Ustanów połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001. Po nawiązaniu połączenia otwórz Menedżer serwera.

2. Wybierz pozycję Dodaj role i funkcje i zaakceptuj wartości domyślne do momentu uzyskania dostępu do strony Funkcje .

3. Na stronie Funkcje dodaj Wielościeżkowe WE/WY i wybierz Dalej.

   

4. Zaznacz pole Uruchom ponownie serwer docelowy automatycznie, jeśli jest to wymagane, a następnie wybierz pozycję Zainstaluj, a następnie wybierz pozycję Zamknij. Ponowne uruchomienie najprawdopodobniej będzie wymagane, więc po zakończeniu połącz się ponownie z maszyną wirtualną VM001.

5. Po powrocie do Menedżera Serwera poczekaj, aż instalacja MPIO zostanie zakończona, wybierz Zamknij, a następnie wybierz Narzędzia i wybierz MPIO.

6. Wybierz kartę Odnajdź wiele ścieżek, zaznacz pole, aby dodać obsługę urządzeń iSCSI, i wybierz Dodaj. Następnie wybierz Tak, aby ponownie uruchomić VM001. Jeśli nie otrzymasz okna, wybierz przycisk OK, a następnie uruchom ponownie ręcznie.

   

7. Po ponownym uruchomieniu ustanów nowe połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001.

8. Po nawiązaniu połączenia otwórz Menedżer serwera, wybierz pozycję Narzędzia i wybierz inicjator iSCSI.

9. Gdy zostanie wyświetlone okno interfejsu iSCSI firmy Microsoft, wybierz pozycję Tak , aby zezwolić usłudze iSCSI na uruchamianie domyślnie.

   

10. W oknie właściwości inicjatora iSCSI wybierz kartę Odnajdywanie .

11. Teraz dodasz 2 cele, więc najpierw wybierz Discover Portal .

12. Wprowadź pierwszy adres IP serwera docelowego iSCSI, a następnie wybierz pozycję Zaawansowane.

    

13. W oknie Ustawienia zaawansowane wybierz następujące opcje, a następnie wybierz przycisk OK.

    a. Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.

    b. Adres IP inicjatora: 10.10.10.4.

14. W oknie Odnajdź docelowy portal wybierz OK.

15. Powtórz ten proces, wykonując następujące czynności:

    a. Adres IP: Twój drugi docelowy adres IP iSCSI.

    b. Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.

    c. Adres IP inicjatora: 10.10.11.4.

16. Portale docelowe powinny wyglądać następująco: z własnymi adresami IP obiektów docelowych iSCSI w kolumnie Adres .

    

17. Po powrocie na kartę Cele wybierz obiekt docelowy iSCSI w środku okna, a następnie wybierz pozycję Połącz.

18. W oknie Łączenie z elementem docelowym zaznacz pole Włącz wiele ścieżek i wybierz Zaawansowane.

    

19. Wprowadź następujące informacje i wybierz przycisk OK, a następnie w oknie Połącz z elementem docelowym wybierz przycisk OK.

    a. Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.

    b. Adres IP inicjatora: 10.10.10.4.

    c. Adres IP portalu docelowego: <twój pierwszy adres IP docelowy iSCSI / 3260>.

    

20. Powtórz proces dla drugiej kombinacji inicjatora/elementu docelowego.

    a. Adapter lokalny: inicjator iSCSI firmy Microsoft.

    b. Adres IP inicjatora: 10.10.11.4.

    c. Adres IP docelowego portalu: <drugi adres IP docelowego portalu iSCSI / 3260>.

    

21. Wybierz kartę Woluminy i urządzenia , a następnie wybierz pozycję Konfiguruj automatycznie — powinien zostać wyświetlony wolumin MPIO:

    

22. Po powrocie na kartę Cele wybierz pozycję Urządzenia i powinny być widoczne 2 połączenia z pojedynczym utworzonym wcześniej wirtualnym dyskiem twardym iSCSI.

    

23. Wybierz przycisk MPIO, aby wyświetlić więcej informacji na temat zasad i ścieżek równoważenia obciążenia.

    

24. Wybierz przycisk OK trzy razy, aby zamknąć okna i inicjator iSCSI.

25. Otwórz przystawkę Zarządzanie dyskami (diskmgmt.msc) i powinien zostać wyświetlony monit z oknem Inicjowanie dysku .

    

26. Wybierz przycisk OK , aby zaakceptować wartości domyślne, a następnie przewiń w dół do nowego dysku, kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz pozycję Nowy wolumin prosty

27. Przejdź przez kreator, akceptując wartości domyślne. Zmień etykietę woluminu na iSCSIdisk1 , a następnie wybierz pozycję Zakończ.

    

28. Następnie należy sformatować dysk i przedstawić literę dysku.

29. Otwórz Eksplorator plików i wybierz pozycję Ten komputer, aby wyświetlić nowy dysk dołączony do maszyny VM001.

Testowanie łączności pamięci zewnętrznej

Aby zweryfikować komunikację i uruchomić podstawowy test kopiowania plików, najpierw zaloguj się z powrotem do portalu użytkownika Azure Stack Hub w systemie Azure Stack Hub i przejdź do karty przeglądu VM001.

1. Wybierz pozycję Połącz, aby nawiązać połączenie RDP z maszyną wirtualną VM001

2. Otwórz Menedżera zadań wybierz kartę Wydajność , a następnie przyciągnij okno do prawej strony sesji protokołu RDP.

3. Otwórz program Windows PowerShell ISE jako administrator i przyciągnij go do lewej strony sesji RDP. Po prawej stronie środowiska ISE zamknij okienko Polecenia i wybierz przycisk Skrypt , aby rozwinąć białe okienko skryptu w górnej części okna ŚRODOWISKA ISE.

4. Na tej maszynie wirtualnej nie ma natywnych modułów programu PowerShell do utworzenia dysku VHD, którego użyjemy jako dużego pliku do przetestowania transferu plików do obiektu docelowego iSCSI. W tym przypadku uruchomimy narzędzie DiskPart, aby utworzyć plik VHD. W środowisku ISE uruchom następujące polecenie:

   1. Start-Process Diskpart

   2. Zostanie otwarte nowe okno CMD, a następnie wprowadź następujące polecenie:
      **Create vdisk file="c:\\test.vhd" type=fixed maximum=5120**

   

   3. Utworzenie tego elementu potrwa kilka minut. Po utworzeniu, aby zweryfikować tworzenie, otwórz Eksplorator plików i przejdź do folderu C:\ — powinien zostać wyświetlony nowy plik test.vhd o rozmiarze 5 GB.

   

   4. Zamknij okno CMD i wróć do środowiska ISE, a następnie wprowadź następujące polecenie w oknie skryptu. Zastąp wartość F:\ literą dysku docelowego iSCSI, która została zastosowana wcześniej.

   5. Copy-Item "C:\\test.vhd" -Destination "F:\\"

   6. Wybierz wiersz w oknie skryptu i naciśnij F8, aby uruchomić.

   7. Podczas gdy polecenie jest wykonywane, obserwuj dwie karty sieciowe i monitoruj transfer danych zachodzący na obu z nich w maszynie VM001. Należy również zauważyć, że każda karta sieciowa powinna współdzielić obciążenie równomiernie.

   

Ten scenariusz został zaprojektowany tak, aby wyróżnić łączność między obciążeniem uruchomionym w usłudze Azure Stack Hub i zewnętrzną macierzą magazynową, w tym przypadku obiektem docelowym iSCSI opartym na systemie Windows Server. Nie został on zaprojektowany tak, aby był testem wydajnościowym, ani nie odzwierciedlał kroków, które należy wykonać, jeśli używasz alternatywnego urządzenia opartego na protokole iSCSI, jednak wyróżnia niektóre podstawowe zagadnienia, które należy wziąć pod uwagę podczas wdrażania obciążeń w usłudze Azure Stack Hub i łączenia ich z systemami magazynowymi spoza środowiska usługi Azure Stack Hub.

Następne kroki

Różnice i zagadnienia dotyczące sieci w usłudze Azure Stack Hub