Uruchamianie zadania usługi Azure Container Registry w dedykowanej puli agentów

Skonfiguruj pulę maszyn wirtualnych (pulę agentów) zarządzaną przez platformę Azure, aby umożliwić uruchamianie zadań usługi Azure Container Registry w dedykowanym środowisku obliczeniowym. Po skonfigurowaniu co najmniej jednej puli w rejestrze można wybrać pulę, aby uruchomić zadanie zamiast domyślnego środowiska obliczeniowego usługi.

Pula agentów zapewnia:

• Obsługa sieci wirtualnej — przypisz pulę agentów do sieci wirtualnej platformy Azure, zapewniając dostęp do zasobów w sieci wirtualnej, takich jak rejestr kontenerów, magazyn kluczy lub magazyn.
• Skalowanie zgodnie z potrzebami — zwiększ liczbę wystąpień w puli agentów na potrzeby zadań intensywnie korzystających z obliczeń lub przeprowadź skalowanie do zera. Rozliczenia są oparte na alokacji puli. Aby uzyskać szczegółowe informacje, zobacz Cennik.
• Opcje elastyczne — wybierz jedną z różnych warstw puli i opcji skalowania, aby spełnić potrzeby związane z obciążeniem zadania.
• Zarządzanie platformą Azure — pule zadań są poprawiane i obsługiwane przez platformę Azure, zapewniając zarezerwowaną alokację bez konieczności obsługi poszczególnych maszyn wirtualnych.

Ta funkcja jest dostępna w warstwie usługi rejestru kontenerów Premium . Aby uzyskać informacje dotyczące poziomów i limitów usługi rejestru kontenerów, zajrzyj do SKUs w usłudze Azure Container Registry.

Ograniczenia wersji zapoznawczej

• Pule agentów zadań obsługują obecnie węzły systemu Linux. Węzły systemu Windows nie są obecnie obsługiwane.

• Pule agentów zadaniowych są dostępne w wersji zapoznawczej w następujących regionach: Zachodnie USA 2, Południowo-Środkowe USA, Wschodnie USA 2, Wschodnie USA, Środkowe USA, Europa Zachodnia, Europa Północna, Kanada Środkowa, Azja Wschodnia, Szwajcaria Północna, Jio Indie Zachodnie, Jio Indie Środkowe, USGov Arizona, USGov Teksas i USGov Wirginia.

• Dla każdego rejestru domyślny łączny limit przydziału procesorów wirtualnych (rdzeni) wynosi 16 dla wszystkich standardowych pul agentów i wynosi 0 dla izolowanych pul agentów. Aby zwiększyć limit przydziału, otwórz wniosek o pomoc techniczną.

Wymagania wstępne

• Aby użyć kroków interfejsu wiersza polecenia platformy Azure w tym artykule, wymagany jest interfejs wiersza polecenia platformy Azure w wersji 2.3.1 lub nowszej. Jeśli konieczna będzie instalacja lub uaktualnienie, zobacz Instalowanie interfejsu wiersza polecenia platformy Azure. Możesz też uruchomić w usłudze Azure Cloud Shell.
• Jeśli nie masz jeszcze rejestru kontenerów, utwórz jeden (wymagana warstwa Premium) w regionie wersji zapoznawczej.

Poziomy puli

Poziomy puli agentów zapewniają następujące zasoby na wystąpienie w puli.

Tworzenie puli agentów zadań i zarządzanie nią

Ustaw rejestr domyślny (opcjonalnie)

Aby uprościć następujące polecenia Azure CLI, ustaw domyślny rejestr, uruchamiając polecenie az config:

az config set defaults.acr=<registryName>

W poniższych przykładach przyjęto założenie, że rejestr domyślny został już ustawiony. Jeśli nie, przekaż parametr --registry <registryName> w każdym poleceniu az acr.

Tworzenie puli agentów

Utwórz pulę agentów przy użyciu az acr agentpool create polecenia . Poniższy przykład tworzy pulę warstwy S2 (4 procesor/wystąpienie). Domyślnie pula zawiera jedno wystąpienie.

az acr agentpool create \
    --registry myregistry \
    --name myagentpool \
    --tier S2

Skalowanie puli

Skaluj rozmiar puli w górę lub w dół za pomocą polecenia az acr agentpool update. Poniższy przykład skaluje pulę do dwóch wystąpień:

az acr agentpool update \
    --registry myregistry \
    --name myagentpool \
    --count 2

Tworzenie puli w sieci wirtualnej

Dodaj reguły zapory

Pule agentów zadań wymagają dostępu do następujących usług platformy Azure. Do istniejących sieciowych grup zabezpieczeń lub tras zdefiniowanych przez użytkownika należy dodać następujące reguły zapory.

Klienci bazujący na wdrożeniach z MCR mogą odwoływać się do reguł zapory MCR/MAR.

Zaawansowana konfiguracja sieci

Jeśli standardowe reguły zapory / sieciowej grupy zabezpieczeń (NSG) są uznawane za zbyt liberalne, a bardziej szczegółowa kontrola jest wymagana w przypadku połączeń wychodzących, rozważ następujące podejście:

• Włącz punkty końcowe usługi w podsieci puli agentów. Dzięki temu pula agentów uzyskuje dostęp do zależności usługi, zapewniając bezpieczne połączenie sieciowe.
• Należy pamiętać, że reguły zapory lub sieciowej grupy zabezpieczeń dla ruchu wychodzącego są nadal konieczne. Te reguły ułatwiają możliwość przełączania źródłowego adresu IP z publicznego na prywatny przez Wirtualną Sieć, co stanowi kolejny krok w stosunku do włączania punktów końcowych usługi.

Aby uzyskać więcej informacji na temat punktów końcowych usługi, zobacz Zabezpieczanie usług platformy Azure w sieciach wirtualnych.

Wymagane są co najmniej następujące punkty końcowe usługi:

• Microsoft.AzureActiveDirectory
• Microsoft.ContainerRegistry (tylko wtedy, gdy rejestr nie korzysta z łącza prywatnego)
• Microsoft.EventHub
• Microsoft.KeyVault
• Microsoft.Storage (lub odpowiednie regiony magazynowe uwzględniające replikację geograficzną)

Należy również pamiętać, że usługa ACR Tasks ma wstępnie zbuforowane obrazy dla niektórych z bardziej typowych przypadków użycia. Zadania buforują tylko jedną wersję w danym momencie, co oznacza, że jeśli jest używane pełne odwołanie do otagowanego obrazu, agent kompilacji próbuje ściągnąć obraz. Na przykład typowym przypadkiem użycia jest cmd: mcr.microsoft.com/acr/acr-cli:<tag>. Jednak wstępnie buforowana wersja jest często aktualizowana, co oznacza, że rzeczywista wersja na urządzeniu prawdopodobnie będzie wyższa. W takim przypadku konfiguracja sieci musi skonfigurować trasę dla ruchu wychodzącego do docelowego hosta rejestru, który w poprzednim przykładzie to mcr.microsoft.com. Te same reguły dotyczą innych zewnętrznych rejestrów publicznych (docker.io, quay.io, ghcr.io itp.).

Używanie niestandardowego systemu DNS

Jeśli podsieć ma skonfigurowany niestandardowy serwer DNS, ta konfiguracja jest dziedziczona przez agenta kompilacji podczas wykonywania.

Tworzenie puli w sieci wirtualnej

Poniższy przykład tworzy pulę agentów w mysubnet podsieci sieci myvnet:

# Get the subnet ID
subnetId=$(az network vnet subnet show \
        --resource-group myresourcegroup \
        --vnet-name myvnet \
        --name mysubnetname \
        --query id --output tsv)

az acr agentpool create \
    --registry myregistry \
    --name myagentpool \
    --tier S2 \
    --subnet-id $subnetId

Uruchom zadanie na puli agentów

W poniższych przykładach pokazano, jak określić pulę agentów podczas kolejkowania zadania.

Szybkie zadanie

Kolejkowanie szybkiego zadania w puli agentów przy użyciu az acr build polecenia i przekazanie parametru --agent-pool :

az acr build \
    --registry myregistry \
    --agent-pool myagentpool \
    --image myimage:mytag \
    --file Dockerfile \
    https://github.com/Azure-Samples/acr-build-helloworld-node.git#main

Automatycznie wyzwalane zadanie

Na przykład utwórz zaplanowane zadanie w puli agentów za pomocą polecenia az acr task create, przekazując parametr --agent-pool.

az acr task create \
    --registry myregistry \
    --name mytask \
    --agent-pool myagentpool \
    --image myimage:mytag \
    --schedule "0 21 * * *" \
    --file Dockerfile \
    --context https://github.com/Azure-Samples/acr-build-helloworld-node.git#main \
    --commit-trigger-enabled false

Aby zweryfikować konfigurację zadania, uruchom polecenie az acr task run:

az acr task run \
    --registry myregistry \
    --name mytask

Stan puli zapytań

Aby znaleźć liczbę przebiegów aktualnie zaplanowanych w puli agentów, uruchom polecenie az acr agentpool show.

az acr agentpool show \
    --registry myregistry \
    --name myagentpool \
    --queue-count

Następne kroki

Aby uzyskać więcej przykładów kompilacji i konserwacji obrazu kontenera w chmurze, zapoznaj się z serią samouczków usługi ACR Tasks.