Przygotowanie do migracji bez agenta programu VMware

Ten artykuł zawiera omówienie zmian wykonywanych podczas migracji maszyn wirtualnych VMware na platformę Azure za pośrednictwem metody migracji bez agenta przy użyciu narzędzia migracji i modernizacji.

Przed migracją lokalnej maszyny wirtualnej na platformę Azure może być konieczne wprowadzenie kilku zmian w celu przygotowania maszyny wirtualnej na platformę Azure. Te zmiany są ważne, aby upewnić się, że migrowana maszyna wirtualna może pomyślnie uruchomić się na platformie Azure i można ustanowić łączność z maszyną wirtualną platformy Azure. Usługa Azure Migrate automatycznie obsługuje te zmiany konfiguracji dla następujących wersji systemu operacyjnego dla systemów Linux i Windows. Ten proces jest nazywany nawodnieniem.

Wersje systemu operacyjnego obsługiwane w celu nawodnienia

• Windows Server 2008 lub nowszy
• Red Hat Enterprise Linux 9.5, 9.x, 8.x, 7.9, 7.8, 7.7, 7.6, 7.5, 7.4, 7.3, 7.2, 7.1, 7.0, 6.x
• Strumień centOS
• SUSE Linux Enterprise Server 15 SP6, 15 SP5, 15 SP4, 15 SP3, 15 SP2, 15 SP1, 15 SP0, 12, 11 SP4, 11 SP3
• Ubuntu 22.04, 21.04, 20.04, 19.04, 19.10, 18.04LTS, 16.04LTS, 14.04LTS
• Kali Linux (2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022)
• Debian 11, 10, 9, 8, 7
• Oracle Linux 9, 8, 7.7-CI, 7.7, 6
• Alma Linux 8.x, 9.x
• Rocky Linux 8.x, 9.x

Możesz również użyć tego artykułu, aby ręcznie przygotować maszyny wirtualne do migracji na platformę Azure dla wersji systemów operacyjnych, które nie zostały wymienione powyżej. Na wysokim poziomie te zmiany obejmują:

• Sprawdź obecność potrzebnych sterowników
• Włącz konsolę szeregową
• Konfigurowanie ustawień sieciowych
• Instalowanie agenta gościa maszyny wirtualnej

Proces nawodnienia

Przed migracją należy wprowadzić pewne zmiany w konfiguracji maszyn wirtualnych, aby upewnić się, że zmigrowane maszyny wirtualne działają prawidłowo na platformie Azure. Usługa Azure Migrate obsługuje te zmiany konfiguracji za pośrednictwem procesu nawodnienia . Proces nawodnienia jest wykonywany tylko dla wersji systemów operacyjnych obsługiwanych przez platformę Azure wymienionych powyżej. Przed przeprowadzeniem migracji może być konieczne ręczne wykonanie wymaganych zmian dla innych wersji systemu operacyjnego, które nie są wymienione powyżej. Jeśli maszyna wirtualna jest migrowana bez wymaganych zmian, maszyna wirtualna może nie zostać uruchomiona lub nie masz łączności z zmigrowanej maszyny wirtualnej. Na poniższym diagramie przedstawiono, że usługa Azure Migrate wykonuje proces nawodnienia.

Gdy użytkownik wyzwala migrację testową lub migrację, usługa Azure Migrate wykonuje proces nawodnienia w celu przygotowania lokalnej maszyny wirtualnej do migracji na platformę Azure. Aby skonfigurować proces nawodnienia, usługa Azure Migrate tworzy tymczasową maszynę wirtualną platformy Azure i dołącza dyski źródłowej maszyny wirtualnej do przeprowadzania zmian w celu przygotowania źródłowej maszyny wirtualnej na platformę Azure. Tymczasowa maszyna wirtualna platformy Azure to pośrednia maszyna wirtualna utworzona podczas procesu migracji przed utworzeniem ostatecznej zmigrowanej maszyny wirtualnej. Tymczasowa maszyna wirtualna zostanie utworzona z podobnym typem systemu operacyjnego (Windows/Linux) przy użyciu jednego z obrazów systemu operacyjnego marketplace. Jeśli lokalna maszyna wirtualna jest uruchomiona z systemem Windows, dysk systemu operacyjnego lokalnej maszyny wirtualnej zostanie dołączony jako dysk danych do tymczasowej maszyny wirtualnej w celu przeprowadzenia zmian. Jeśli jest to serwer z systemem Linux, wszystkie dyski dołączone do lokalnej maszyny wirtualnej zostaną dołączone jako dyski danych do tymczasowej maszyny wirtualnej platformy Azure.

Usługa Azure Migrate utworzy interfejs sieciowy, nową sieć wirtualną, podsieć i sieciową grupę zabezpieczeń do hostowania tymczasowej maszyny wirtualnej. Te zasoby są tworzone w subskrypcji klienta. Jeśli istnieją zasady powodujące konflikt, które uniemożliwiają tworzenie artefaktów sieciowych, usługa Azure Migrate podejmie próbę utworzenia tymczasowej maszyny wirtualnej platformy Azure w sieci wirtualnej i podsieci udostępnionej w ramach opcji ustawień docelowych replikacji.

Po utworzeniu maszyny wirtualnej usługa Azure Migrate wywoła rozszerzenie niestandardowego skryptu na tymczasowej maszynie wirtualnej przy użyciu interfejsu API REST maszyny wirtualnej platformy Azure. Narzędzie rozszerzenia niestandardowego skryptu wykona skrypt przygotowania zawierający wymaganą konfigurację gotowości platformy Azure na lokalnych dyskach maszyn wirtualnych dołączonych do tymczasowej maszyny wirtualnej platformy Azure. Skrypt przygotowania jest pobierany z konta magazynu należącego do usługi Azure Migrate. Reguły sieciowej grupy zabezpieczeń sieci wirtualnej zostaną skonfigurowane tak, aby zezwolić tymczasowej maszynie wirtualnej platformy Azure na dostęp do konta magazynu usługi Azure Migrate na potrzeby wywoływania skryptu.

Zmiany wykonywane podczas procesu nawodnienia

Skrypt przygotowywania wykonuje następujące zmiany na podstawie typu systemu operacyjnego źródłowej maszyny wirtualnej do zmigrowania. Tę sekcję można również użyć jako przewodnika, aby ręcznie przygotować maszyny wirtualne do migracji dla wersji systemów operacyjnych, które nie są obsługiwane w celu nawodnienia.

Zmiany wykonywane na serwerach z systemem Windows

1. Odnajdywanie i przygotowywanie woluminu systemu operacyjnego Windows

   Przed wykonaniem odpowiednich zmian konfiguracji skrypt przygotowania sprawdzi, czy do migracji wybrano prawidłowy dysk systemu operacyjnego. ** Skrypt przygotowania przejrzy wszystkie dołączone woluminy widoczne w systemie i wyszuka ścieżkę pliku gałęzi rejestru SYSTEM, aby znaleźć źródłowy wolumin systemu operacyjnego.

   W tym kroku są wykonywane następujące akcje:

   • Instaluje każdą partycję na dysku systemu operacyjnego dołączonym do tymczasowej maszyny wirtualnej.

   • Szuka plików rejestru \Windows\System32\Config\System po zainstalowaniu partycji.

   • Jeśli pliki nie są znalezione, partycja jest niezainstalowana, a wyszukiwanie będzie kontynuowane pod kątem poprawnej partycji.

   • Jeśli pliki nie są obecne w żadnej z partycji, może to oznaczać, że wybrano nieprawidłowy dysk systemu operacyjnego lub dysk systemu operacyjnego jest uszkodzony. Usługa Azure Migrate zakończy się niepowodzeniem w procesie migracji z odpowiednim błędem.

   Uwaga / Notatka

   Ten krok nie jest istotny, jeśli ręcznie przygotowujesz serwery do migracji.

2. Wprowadzanie zmian związanych z rozruchem i łącznością

   Po wykryciu źródłowych plików woluminów systemu operacyjnego skrypt przygotowania załaduje gałąź rejestru SYSTEM do edytora rejestru tymczasowej maszyny wirtualnej platformy Azure i wykona następujące zmiany, aby zapewnić rozruch i łączność maszyny wirtualnej. Te ustawienia należy skonfigurować ręcznie, jeśli wersja systemu operacyjnego nie jest obsługiwana w celu nawodnienia.

   1. Zweryfikuj obecność wymaganych sterowników

      Upewnij się, że wymagane sterowniki są zainstalowane i zostały skonfigurowane do załadowania podczas uruchamiania rozruchu. Te sterowniki systemu Windows umożliwiają serwerowi komunikowanie się ze sprzętem i innymi połączonymi urządzeniami.

      • IntelIde.sys
      • Atapi
      • Storflt
      • Storvsc
      • Magistrala wirtualna

   2. Ustaw politykę sieci pamięci masowej (SAN) na Online Wszystkie

      Dzięki temu woluminy systemu Windows na maszynie wirtualnej platformy Azure używają tych samych przyporządkowań liter dysków co lokalna maszyna wirtualna. Domyślnie maszyny wirtualne platformy Azure mają przypisany dysk D: do użycia jako magazyn tymczasowy. To przypisanie dysku powoduje, że wszystkie inne dołączone przypisania dysku magazynu mogą zwiększać się o jedną literę. Aby zapobiec temu automatycznemu przypisaniu i upewnić się, że platforma Azure przypisze następną wolną literę dysku do swojego woluminu tymczasowego, ustaw zasady sieci magazynowania (SAN) na Online All.

      Aby ręcznie skonfigurować to ustawienie:

      • Na serwerze lokalnym otwórz wiersz polecenia z podwyższonym poziomem uprawnień i wprowadź diskpart.

        

      • Wprowadź SAN. Jeśli litera dysku systemu operacyjnego gościa nie jest zachowywana, zwracany jest stan Offline All lub Offline Shared.

      • W wierszu polecenia DISKPART wpisz SAN Policy=OnlineAll. To ustawienie zapewnia, że dyski są w trybie online i można je odczytywać i zapisywać na obu dyskach.

        

3. Ustawianie typu uruchamiania DHCP

   Skrypt przygotowania ustawi również typ uruchamiania usługi DHCP jako Automatyczny. Umożliwi to migrowanej maszynie wirtualnej uzyskanie adresu IP i ustanowienie łączności po migracji. Upewnij się, że usługa DHCP jest skonfigurowana i działa.

   

   Aby ręcznie edytować ustawienia uruchamiania DHCP, uruchom następujący przykład w programie Windows PowerShell:

   Get-Service -Name Dhcp
   Where-Object StartType -ne Automatic
   Set-Service -StartupType Automatic
   

4. Wyłącz narzędzia VMware

   Ustaw typ uruchamiania usługi "VMware Tools" na wyłączony, jeśli istnieje, ponieważ nie są one wymagane dla maszyny wirtualnej na platformie Azure.

   Uwaga / Notatka

   Aby nawiązać połączenie z maszynami wirtualnymi z systemem Windows Server 2003, na maszynie wirtualnej platformy Azure należy zainstalować Hyper-V Integration Services. Maszyny z systemem Windows Server 2003 nie mają tego zainstalowanego domyślnie. Zobacz ten artykuł , aby zainstalować i przygotować się do migracji.

5. Zainstaluj agenta gościa Windows Azure

   Usługa Azure Migrate podejmie próbę zainstalowania agenta maszyny wirtualnej platformy Microsoft Azure (agenta maszyny wirtualnej), bezpiecznego, uproszczonego procesu, który zarządza interakcją maszyny wirtualnej z kontrolerem usługi Azure Fabric. Agent maszyny wirtualnej ma podstawową rolę w włączaniu i wykonywaniu rozszerzeń maszyn wirtualnych platformy Azure, które umożliwiają konfigurację po wdrożeniu maszyny wirtualnej, na przykład instalowanie i konfigurowanie oprogramowania. Usługa Azure Migrate automatycznie instaluje agenta maszyny wirtualnej z systemem Windows w systemie Windows Server 2008 R2 i nowszych wersjach.

   Agenta maszyny wirtualnej z systemem Windows można zainstalować ręcznie przy użyciu pakietu Instalatora Windows. Aby ręcznie zainstalować agenta maszyny wirtualnej z systemem Windows, pobierz instalatora agenta maszyny wirtualnej. Możesz również wyszukać określoną wersję w wydaniach agenta maszyny wirtualnej IaaS dla systemu Windows na GitHubie. Agent maszyny wirtualnej jest obsługiwany w systemie Windows Server 2008 (wersja 64-bitowa) i nowszym.

   Aby sprawdzić, czy agent maszyny wirtualnej platformy Azure został pomyślnie zainstalowany, przejdź do Menedżera zadań, wybierz kartę Szczegóły i wyszukaj nazwę procesu WindowsAzureGuestAgent.exe. Obecność tego procesu wskazuje, że agent maszyny wirtualnej jest zainstalowany. Możesz również użyć programu PowerShell do wykrywania agenta maszyny wirtualnej.

   

   Po wykonaniu wyżej wymienionych zmian partycja systemowa zostanie zwolniona. Maszyna wirtualna jest teraz gotowa do migracji. Dowiedz się więcej o zmianach serwerów z systemem Windows.

Zmiany wykonywane na serwerach z systemem Linux

1. Odnajdywanie i instalowanie partycji systemu operacyjnego Linux

   Przed wykonaniem odpowiednich zmian konfiguracji skrypt przygotowania sprawdzi, czy do migracji wybrano prawidłowy dysk systemu operacyjnego. Skrypt będzie zbierał informacje o wszystkich partycjach, identyfikatorach UUID i punktach instalacji. Skrypt przejrzy wszystkie te widoczne partycje, aby zlokalizować /boot i /root partitions.

   W tym kroku są wykonywane następujące akcje:

   • Odnajdź /partycję główną:
     • Zainstaluj każdą widoczną partycję i poszukaj pliku etc/fstab.
     • Jeśli nie można odnaleźć plików fstab, partycja jest niezainstalowana, a wyszukiwanie będzie kontynuowane pod kątem poprawnej partycji.
     • Jeśli pliki fstab zostaną znalezione, przeczytaj zawartość fstab, aby zidentyfikować urządzenie główne i zainstalować je jako punkt instalacji podstawowej.
   • Odnajdź /boot i inne partycje systemowe:
     • Użyj zawartości fstab, aby określić, czy /boot jest oddzielną partycją. Jeśli jest to oddzielna partycja, uzyskaj nazwę urządzenia partycji rozruchowej z zawartości fstab lub poszukaj partycji, która ma flagę rozruchu.
     • Skrypt przystąpi do odnajdywania i montowania /boot oraz innych niezbędnych partycji na "/mnt/azure_sms_root", aby zbudować drzewo systemu plików root potrzebne do środowiska chroot. Inne niezbędne partycje to: /boot/grub/menu.lst, /boot/grub/grub.conf, /boot/grub2/grub.cfg, /boot/grub/grub.cfg, /boot/efi (dla rozruchu UEFI), /var, /lib, /etc, /usr i inne.

2. Odnajdywanie wersji systemu operacyjnego

   Po odnalezieniu partycji głównej skrypt użyje następujących plików, aby określić dystrybucję i wersję systemu operacyjnego Linux.

   • RHEL: etc/redhat-release
   • OL: etc/oracle-release
   • SLES: etc/SuSE-release
   • Ubuntu: etc/lsb-release
   • Debian: etc/debian_version

3. Instalowanie usługi Hyper-V Linux Integration Services i ponowne generowanie obrazu jądra

   Następnym krokiem jest sprawdzenie obrazu jądra i ponowne skompilowanie obrazu init systemu Linux w taki sposób, aby zawierał niezbędne sterowniki Hyper-V (hv_vmbus, hv_storvsc, hv_netvsc) na początkowym dysku ramdisk. Ponowne skompilowanie obrazu inicjowania gwarantuje, że maszyna wirtualna uruchomi się na platformie Azure.

   Platforma Azure działa na hiperwizorze Hyper-V. Dlatego system Linux wymaga, aby niektóre moduły jądra działały na platformie Azure. Aby przygotować obraz systemu Linux, należy ponownie skompilować initrd, aby co najmniej moduły jądra hv_vmbus i hv_storvsc były dostępne na początkowym dysku ramowym. Mechanizm odbudowy obrazu initrd lub initramfs może się różnić w zależności od dystrybucji. Sprawdź dokumentację swojej dystrybucji lub skontaktuj się z pomocą techniczną, aby uzyskać właściwą procedurę. Oto jeden przykład ponownego kompilowania initrd przy użyciu narzędzia mkinitrd:

   1. Znajdź listę jąder zainstalowanych w systemie (/lib/modules)

   2. W przypadku każdego modułu sprawdź, czy sterowniki Hyper-V są już uwzględnione.

   3. Jeśli brakuje któregokolwiek z tych sterowników, dodaj wymagane sterowniki i ponownie wygeneruj obraz dla odpowiedniej wersji jądra.

      Uwaga / Notatka

      Ten krok może nie dotyczyć maszyn wirtualnych z systemami Ubuntu i Debian, ponieważ sterowniki Hyper-V są domyślnie wbudowane. Dowiedz się więcej o zmianach.

      Ilustracyjny przykład ponownego kompilowania initrd

      • Utwórz kopię zapasową istniejącego obrazu initrd

       cd /boot
       sudo cp initrd-`uname -r`.img  initrd-`uname -r`.img.bak
      

      • Przebuduj initrd z modułami jądra hv_vmbus i hv_storvsc.

         sudo mkinitrd --preload=hv_storvsc --preload=hv_vmbus -v -f initrd-`uname -r`.img `uname -r`
      

   Większość nowych wersji dystrybucji systemu Linux jest domyślnie uwzględniona. Jeśli nie zostały uwzględnione, zainstaluj ręcznie dla wszystkich wersji z wyjątkiem wymienionych, korzystając z wyżej wymienionych kroków.

4. Włączanie rejestrowania konsoli szeregowej platformy Azure

   Następnie skrypt wprowadzi zmiany, aby umożliwić rejestrowanie w konsoli szeregowej Azure. Włączanie rejestrowania konsoli pomaga w rozwiązywaniu problemów z maszyną wirtualną na platformie Azure. Dowiedz się więcej o konsoli szeregowej systemu Linux na platformie Azure Azure Serial Console for Linux - Virtual Machines | Microsoft Docs.

   Zmodyfikuj wiersz rozruchu jądra w programie GRUB lub GRUB2, aby uwzględnić następujące parametry, tak aby wszystkie komunikaty konsoli zostały wysłane do pierwszego portu szeregowego. Te komunikaty mogą pomóc w obsłudze platformy Azure podczas debugowania wszelkich problemów.

    console=ttyS0,115200n8 earlyprintk=ttyS0,115200 rootdelay=300
   

   Zalecamy również usunięcie następujących parametrów, jeśli istnieją.

   rhgb quiet crashkernel=auto
   

   Zapoznaj się z tym artykułem, aby zapoznać się z konkretnymi zmianami.

5. Zmiany sieci na potrzeby łączności

   Na podstawie wersji systemu operacyjnego skrypt wykona wymagane zmiany sieci na potrzeby łączności z zmigrowanej maszyny wirtualnej. Zmiany obejmują:

   1. Przenieś (lub usuń) reguły udev, aby uniknąć generowania reguł statycznych dla interfejsu Ethernet. Te reguły powodują problemy podczas klonowania maszyny wirtualnej na platformie Azure.

      Przykład ilustracyjny dla serwerów RedHat

         sudo ln -s /dev/null /etc/udev/rules.d/75-persistent-net-generator.rules
         sudo rm -f /etc/udev/rules.d/70-persistent-net.rules
      

   2. W razie potrzeby usuń menedżera sieci. Menedżer sieci może zakłócać działanie agenta systemu Linux platformy Azure dla kilku wersji systemu operacyjnego. Zaleca się wprowadzenie tych zmian na serwerach z systemami RedHat i Ubuntu.

   3. Odinstaluj ten pakiet, uruchamiając następujące polecenie:

      Przykład ilustracyjny dla serwerów RedHat

         sudo rpm -e --nodeps NetworkManager
      

   4. Utwórz kopię zapasową istniejących ustawień karty sieciowej i utwórz plik konfiguracji karty sieciowej eth0 przy użyciu ustawień DHCP. W tym celu skrypt utworzy lub zmodyfikuje plik /etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth0 i doda następujący tekst:

      Przykład ilustracyjny dla serwerów RedHat

         DEVICE=eth0
         ONBOOT=yes
         BOOTPROTO=dhcp
         TYPE=Ethernet
         USERCTL=no
         PEERDNS=yes
         IPV6INIT=no
         PERSISTENT_DHCLIENT=yes
         NM_CONTROLLED=yes
      

   5. Zresetuj plik etc/sysconfig/network w następujący sposób:

      Przykład ilustracyjny dla serwerów RedHat

         NETWORKING=yes
         HOSTNAME=localhost.localdomain
      

6. Walidacja fstab

   Usługa Azure Migrate zweryfikuje wpisy pliku fstab i zastąpi wpisy fstab trwałymi identyfikatorami woluminów, identyfikatorami UUID w razie potrzeby. Gwarantuje to, że nazwa dysku/partycji pozostaje stała niezależnie od systemu, do którego jest dołączony.

   • Jeśli nazwa urządzenia jest standardową nazwą urządzenia (np. /dev/sdb1), wówczas:
     • Jeśli jest to partycja główna lub rozruchowa, zostanie zastąpiona identyfikatorem UUID.
     • Jeśli partycja współistnieje z partycją główną lub partycją rozruchową jako partycje standardowe na tym samym dysku, zostanie zastąpiona identyfikatorem UUID.
   • Jeśli nazwa urządzenia to UUID/LABEL/LV, nie zostaną wprowadzone żadne zmiany.
   • Jeśli jest to urządzenie sieciowe (nfs, cifs, smbfs i itp.), skrypt oznaczy wpis jako komentarz. Aby uzyskać do niego dostęp, możesz usunąć komentarz i ponownie uruchomić maszynę wirtualną platformy Azure.

7. Instalowanie agenta gościa platformy Azure dla systemu Linux

   Usługa Azure Migrate podejmie próbę zainstalowania agenta systemu Microsoft Azure Linux (waagent), bezpiecznego, uproszczonego procesu, który zarządza aprowizowaniem systemu Linux i FreeBSD oraz interakcji z maszyną wirtualną z kontrolerem usługi Azure Fabric. Dowiedz się więcej o funkcjonalnościach dostępnych dla wdrożeń IaaS systemów Linux i FreeBSD dzięki agentowi Linux.

   Przejrzyj listę wymaganych pakietów do zainstalowania agenta maszyny wirtualnej z systemem Linux. Usługa Azure Migrate automatycznie instaluje agenta maszyny wirtualnej z systemem Linux dla systemu RHEL 9.x, 8.x/7.x/6.x, Ubuntu 14.04/16.04/18.04/19.04/19.10/20.04, SUSE 15 SP0/15 SP1/12, Debian 9/8/7 i Oracle 7/6 podczas korzystania z bez agenta metody migracji VMware. Postępuj zgodnie z tymi instrukcjami, aby ręcznie zainstalować agenta systemu Linux dla innych wersji systemu operacyjnego.

   Możesz użyć polecenia , aby zweryfikować stan usługi agenta systemu Linux platformy Azure, aby upewnić się, że jest uruchomiony. Nazwa usługi może być walinuxagent lub waagent. Po wprowadzeniu zmian nawodnienia skrypt odinstaluje wszystkie zainstalowane partycje, zdezaktywuj grupy woluminów, a następnie opróżni urządzenia.

      sudo vgchange -an <vg-name>
      sudo lockdev –flushbufs <disk-device-name>
   

   Dowiedz się więcej na temat zmian dla serwerów z systemem Linux.

Czyszczenie tymczasowej maszyny wirtualnej

Po wykonaniu niezbędnych zmian usługa Azure Migrate spowoduje wyłączenie tymczasowej maszyny wirtualnej i zwolnienie dołączonych dysków systemu operacyjnego (i dysków danych). Oznacza to koniec procesu nawodnienia.

Następnie zmodyfikowany dysk systemu operacyjnego i dyski danych zawierające replikowane dane są klonowane. Nowa maszyna wirtualna jest tworzona w regionie docelowym, sieci wirtualnej i podsieci, a sklonowane dyski są dołączone do maszyny wirtualnej. Oznacza to ukończenie procesu migracji.

Dowiedz się więcej

• Przygotowywanie maszyn lokalnych do migracji na platformę Azure.