Dołączanie dysku danych do maszyny wirtualnej z systemem Linux przy użyciu portalu

Przed dołączeniem dysków do maszyny wirtualnej platformy Azure zapoznaj się z następującymi wskazówkami:

• Rozmiar maszyny wirtualnej decyduje o tym, ile dysków danych można dołączyć. Aby uzyskać szczegółowe informacje, zobacz Rozmiary maszyn wirtualnych.

Wykonaj te kroki:

1. Przejdź do witryny Azure Portal , aby znaleźć maszynę wirtualną. Wyszukaj i wybierz maszyny wirtualne.

2. Wybierz maszynę wirtualną, do której chcesz dołączyć dysk z listy.

3. Na stronie Maszyny wirtualne w obszarze Ustawienia wybierz pozycję Dyski.

Wykonaj te kroki:

1. W okienku Dyski w obszarze Dyski wybierz pozycję Utwórz i dołącz nowy dysk.

2. Wprowadź nazwę dysku zarządzanego. Przejrzyj ustawienia domyślne i zaktualizuj w razie potrzeby typ magazynu, rozmiar (GiB),szyfrowanie i buforowanie hosta .

   

3. Po zakończeniu wybierz pozycję Zapisz w górnej części strony, aby utworzyć dysk zarządzany i zaktualizować konfigurację maszyny wirtualnej.

Wykonaj te kroki:

1. W okienku Dyski w obszarze Dyski wybierz pozycję Dołącz istniejące dyski.

2. Wybierz menu rozwijane nazwa dysku i wybierz dysk z listy dostępnych dysków zarządzanych.

3. Wybierz pozycję Zapisz , aby dołączyć istniejący dysk zarządzany i zaktualizować konfigurację maszyny wirtualnej:

Aby podzielić na partycje, sformatować i zainstalować nowy dysk, aby maszyna wirtualna z systemem Linux mogła z niego korzystać, użyj protokołu SSH na maszynie wirtualnej. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz temat dotyczący korzystania z protokołu SSH systemu Linux na platformie Azure. Poniższy przykład łączy się z maszyną wirtualną z publicznym adresem IP 10.123.123.25 z nazwą użytkownika azureuser:

Po nawiązaniu połączenia z maszyną wirtualną należy znaleźć dysk. W tym przykładzie używamy lsblk polecenia , aby wyświetlić listę dysków.

lsblk -o NAME,HCTL,SIZE,MOUNTPOINT | grep -i "sd"

Dane wyjściowe są podobne do poniższego przykładu:

sda     0:0:0:0      30G
├─sda1             29.9G /
├─sda14               4M
└─sda15             106M /boot/efi
sdb     1:0:1:0      14G
└─sdb1               14G /mnt
sdc     3:0:0:0       4G

W tym przykładzie dysk, który został dodany, to sdc. Jest to jednostka LUN 0 i jest 4 GB.

W bardziej złożonym przykładzie w portalu wygląda wiele dysków danych:

Na obrazie widać, że istnieją trzy dyski danych: 4 GB w numerze LUN 0, 16 GB przy numerze LUN 1 i 32G w numerze LUN 2.

Z danych wyjściowych lsblkprogramu widać, że dysk 4 GB w numerze LUN 0 to sdc, dysk 16 GB w numerze LUN 1 to sdd, a dysk 32G o numerze LUN 2 to sde.

Jeśli dołączasz nowy dysk, musisz podzielić dysk na partycje.

Narzędzie parted może służyć do partycjonowania i formatowania dysku danych.

• Użyj najnowszej wersji parted dostępnej dla dystrybucji.
• Jeśli rozmiar dysku to 2 tebibajty (TiB) lub większy, należy użyć partycjonowania GPT. Jeśli rozmiar dysku wynosi poniżej 2 TiB, możesz użyć partycjonowania MBR lub GPT.

W poniższym przykładzie użyto parted na /dev/sdc, gdzie pierwszy dysk danych będzie się zwykle znajdować na większości maszyn wirtualnych. Zastąp sdc odpowiednią opcją dla dysku. Formatujemy go również przy użyciu systemu plików XFS .

partprobe Użyj narzędzia , aby upewnić się, że jądro jest świadome nowej partycji i systemu plików. Nie można użyć partprobe polecenia blkid lub lslbk, aby nie zwracać identyfikatora UUID dla nowego systemu plików natychmiast.

Utwórz katalog, aby zainstalować system plików przy użyciu polecenia mkdir, a następnie użyj polecenia mount , aby zainstalować system plików. Następnie dodaj dysk do pliku /etc/fstab , aby upewnić się, że dysk zostanie automatycznie dodany po ponownym uruchomieniu.

Upewnij się, że identyfikator UUID (uniwersalny unikatowy identyfikator) jest używany w /etc/fstab , aby odwoływać się do dysku, a nie tylko nazwy urządzenia (na przykład /dev/sdc1). Jeśli system operacyjny wykryje błąd dysku podczas rozruchu, w przypadku używania identyfikatora UUID w danej lokalizacji nie zostanie zainstalowany nieprawidłowy dysk. Do pozostałych dysków danych zostałyby w takiej sytuacji przypisane te same identyfikatory urządzeń. Aby znaleźć identyfikator UUID nowego dysku, użyj blkid narzędzia .

Następnie otwórz plik /etc/fstab w edytorze tekstów. Dodaj wiersz na końcu pliku, używając wartości UUID dla urządzenia /dev/sdc1, które zostało utworzone w poprzednich krokach, oraz punktu montowania /datadrive. Jeśli użyto przykładu z tego artykułu, nowy wiersz będzie wyglądać podobnie do poniższego przykładu.

Po zakończeniu edytowania pliku zapisz i zamknij edytor.

Teraz możesz ponownie użyć lsblk polecenia , aby wyświetlić dysk i punkt instalacji. Następnie dane wyjściowe powinny wyglądać podobnie do przykładu.

W poniższych przykładowych danych wyjściowych widać, że sdc jest teraz zainstalowany w pliku /datadrive.

Niektóre jądra systemu Linux obsługują operacje TRIM/UNMAP w celu odrzucenia nieużywanych bloków na dysku. Ta funkcja jest przydatna przede wszystkim do informowania platformy Azure o tym, że usunięte strony nie są już prawidłowe i można je odrzucić. Ta funkcja może zaoszczędzić pieniądze na dyskach, które są rozliczane na podstawie ilości wykorzystanej przestrzeni dyskowej, takich jak niezarządzane dyski standardowe i migawki dysków.

Istnieją dwa sposoby, aby włączyć obsługę TRIM na maszynie wirtualnej z systemem Linux. Jak zwykle, skonsultuj się ze swoją dystrybucją, aby uzyskać zalecany sposób postępowania.

1. discard Użyj opcji instalacji w pliku /etc/fstab, na przykład:

   ```config
   UUID=33333333-3b3b-3c3c-3d3d-3e3e3e3e3e3e   /datadrive   xfs   defaults,discard   1   2
   ```
   

2. W niektórych przypadkach discard opcja może mieć wpływ na wydajność. Alternatywnie możesz uruchomić fstrim polecenie ręcznie z poziomu wiersza polecenia lub dodać je do narzędzia crontab w celu regularnego uruchamiania:

   Ubuntu

   sudo apt-get install util-linux
   sudo fstrim /datadrive
   

   RHEL

   sudo yum install util-linux
   sudo fstrim /datadrive
   

   SUSE

   sudo zypper install util-linux
   sudo fstrim /datadrive