Architektura WDTF

Aby zrozumieć architekturę programu WDTF, należy najpierw przeczytać Przewodnik projektowania struktury testowania urządzeń z systemem Windows. Najważniejszą koncepcją jest to, że program WDTF używa urządzeń i systemu przez abstrakcję każdego z nich do obiektu docelowego (interfejs IWDTFTarget2 ). Na poniższej ilustracji przedstawiono podstawowy model obiektów zapewniany przez program WDTF.

Twój scenariusz może używać niektórych lub wszystkich następujących obiektów i interfejsów WDTF:

Obiekt agregacji WDTF
Obiekt agregacji WDTF (IWDTF2) jest początkowym punktem tworzenia wystąpienia dla całej platformy. Dostęp do wszystkich elementów w strukturze należy uzyskać za pośrednictwem tego obiektu.

Właściwość SystemDepot
Właściwość SystemDepot (IWDTFSystemDepot2) zawiera tylko komputer lokalny, do którego można uzyskać dostęp za pośrednictwem właściwości ThisSystem .

Właściwość DeviceDepot
Właściwość DeviceDepot (IWDTFDeviceDepot2) reprezentuje kolekcję wszystkich urządzeń dostępnych na komputerze. Skrypt scenariusza może wykonywać zapytania (za pomocą metody Query) dotyczące właściwości DeviceDepot dla urządzeń, które spełniają jedno lub więcej kryteriów określonych w ciągu wyszukiwania, używając prostego języka oceny danych (SDEL). Jak pokazano na poprzedniej ilustracji, zapytanie zwraca kolekcję obiektów docelowych (IWDTFTargets2), które spełniają kryteria. Ponadto właściwość DeviceDepot ma właściwość RootDevice , która reprezentuje obiekt urządzenia logicznego, który jest elementem nadrzędnym wszystkich urządzeń znajdujących się fizycznie (nazywanych również urządzeniami innych niż phantom) na komputerze.

IWDTFTarget2
Interfejs IWDTFTarget2 reprezentuje cel działań testowych. Wszystkie działania wykonywane za pomocą platformy obejmują co najmniej jeden element docelowy. Obiekty docelowe mogą mieć jedną z następujących form:

• Element docelowy typu urządzenia reprezentuje urządzenie sprzętowe (lub oprogramowanie) dołączone do komputera.

• Obiekt docelowy typu systemowego reprezentuje komputer jako całość.

Element docelowy zawiera atrybuty opisujące reprezentowane przez nie urządzenie lub komputer.

IWDTFTargets2
Interfejs kolekcji IWDTFTargets2 reprezentuje kolekcję pojedynczych obiektów docelowych (IWDTFTarget2). Metoda IWDTFTargets2::Query umożliwia pobranie innej kolekcji zawierającej podzbiór zawartych obiektów docelowych.

Wtyczki akcji

WDTF zawiera zestaw interfejsów i implementacji dla interfejsów akcji , których można używać w scenariuszach testowych do kontrolowania obiektów docelowych. Każda implementacja wie, jak wykonywać akcje specyficzne dla celu, takie jak włączanie i wyłączanie lub wykonywanie operacji we/wy. Skrypty mogą odwoływać się do tych interfejsów według ich nazwy interfejsu bez zrozumienia konkretnej implementacji, jak pokazano na poniższej ilustracji.

Aby uzyskać więcej informacji na temat tych interfejsów, zobacz Kontrolowanie obiektów docelowych.

Simple Data Evaluation Language (SDEL)

WDTF zawiera prosty język zapytań, Simple Data Evaluation Language (SDEL), który jest podobny do XPath i upraszcza zadanie zbierania obiektów docelowych na podstawie atrybutów lub relacji. Funkcja SDEL umożliwia tworzenie krótkich instrukcji zapytań, które definiują ograniczenia wyboru na podstawie atrybutów poszczególnych elementów docelowych i relacji między nimi. Aby uzyskać więcej informacji na temat protokołu SDEL, zobacz Simple Data Evaluation Language Overview (Omówienie prostego języka oceny danych).