Punkty orientacyjne i nagłówki

Punkty orientacyjne i nagłówki ułatwiają użytkownikom bardziej wydajne nawigowanie po interfejsie użytkownika dzięki unikatowej identyfikacji różnych sekcji interfejsu użytkownika.

Przegląd

Interfejs użytkownika jest zwykle zorganizowany w sposób wizualnie wydajny, co pozwala użytkownikowi szybko przeglądać w poszukiwaniu tego, co go interesuje, bez konieczności spowalniania odczytywania całej zawartości. Użytkownik czytnika ekranu musi mieć tę samą możliwość przeglądania. Oznaczanie zawartości jako punktów orientacyjnych i nagłówków zapewnia użytkownikowi czytnika ekranu opcję przejrzeć zawartość podobną do sposobu, w jaki zrobiłby to użytkownik widzący.

Koncepcje punktów orientacyjnych ARIA, nagłówków ARIA i nagłówkówHTML są używane w zawartości internetowej od lat, aby umożliwić szybszą nawigację użytkownikom czytników ekranu. Strony internetowe wykorzystują punkty orientacyjne i nagłówki, aby ich zawartość mogła być bardziej użyteczna, umożliwiając użytkownikowi AT szybkie przejście do dużego fragmentu (punktu orientacyjnego) i mniejszego fragmentu (nagłówka).

W szczególności czytniki zawartości ekranu mają polecenia umożliwiające użytkownikom przechodzenie między punktami orientacyjnymi i przechodzenie między nagłówkami (następny/poprzedni lub określony poziom nagłówka).

Punkty orientacyjne umożliwiają grupowanie zawartości w różnych kategoriach, takich jak wyszukiwanie, nawigacja, zawartość główna itd. Po zgrupowaniu użytkownik usługi AT może szybko przechodzić między grupami. Ta szybka nawigacja umożliwia użytkownikowi pomijanie potencjalnie dużej ilości zawartości, którą wcześniej trzeba było przeglądać element po elemencie.

Na przykład w przypadku korzystania z panelu karty rozważ utworzenie go jako punkt orientacyjny nawigacji . W przypadku korzystania z pola edycji wyszukiwania rozważ utworzenie go jako punkt orientacyjny wyszukiwania i rozważ ustawienie głównej zawartości jako głównego charakterystycznego elementu zawartości.

Niezależnie od tego, czy wewnątrz punktu orientacyjnego, czy poza nim, rozważ oznaczanie pod-elementów jako nagłówków z logicznymi poziomami nagłówków.

Ustawienia systemu Windows

Na poniższej ilustracji przedstawiono stronę Ułatwienia dostępu w poprzedniej wersji ustawień systemu Windows.

Na tej stronie pole edycji wyszukiwania jest opakowane w punkt orientacyjny wyszukiwania, elementy nawigacji po lewej stronie są opakowane w punkt orientacyjny nawigacji, a główna zawartość po prawej stronie jest opakowana w główny punkt orientacyjny zawartości.

W obszarze nawigacji znajduje się nagłówek głównej grupy o nazwie Ułatwienia dostępu (poziom nagłówka 1) z podopcjami Wzrok, Słuch itd. (poziom nagłówka 2). W ramach zawartości głównej Wyświetl jest ustawione na poziom nagłówka 1 z podgrupami, takimi jak Zwiększ wszystko na poziom nagłówka 2.

Ustawienia systemu Windows będą dostępne bez punktów orientacyjnych i nagłówków, ale staje się znacznie bardziej użyteczne. W tym przypadku użytkownik korzystający z czytnika ekranu może szybko przejść do interesującej go grupy (znacznik), a następnie szybko przejść do podgrupy (nagłówek).

Usage

Użyj AutomationProperties.LandmarkTypeProperty, aby zidentyfikować typ elementu orientacyjnego interfejsu użytkownika. Ten element interfejsu użytkownika jako punkt orientacyjny będzie następnie hermetyzować wszystkie inne elementy interfejsu użytkownika istotne dla tego punktu orientacyjnego.

Użyj właściwości AutomationProperties.LocalizedLandmarkTypeProperty , aby nazwać punkt orientacyjny. W przypadku wybrania wstępnie zdefiniowanego typu punktu orientacyjnego, takiego jak główny lub nawigacyjny, te nazwy będą używane dla nazwy punktu orientacyjnego. Jeśli jednak ustawisz typ punktu orientacyjnego na niestandardowy, musisz nazwać punkt orientacyjny za pomocą tej właściwości (można również użyć tej właściwości, aby zastąpić domyślne nazwy z wstępnie zdefiniowanych typów punktów orientacyjnych).

Użyj elementu AutomationProperties.HeadingLevel , aby ustawić element interfejsu użytkownika jako nagłówek określonego poziomu z poziomu 1 do poziomu 9.

Użyj klawisza F6 i obsługiwacza, aby wspierać nawigację między elementami nawigacyjnymi, co jest typowym wzorcem w złożonych aplikacjach, takich jak Eksplorator plików i Outlook. Aby uzyskać więcej wskazówek, zobacz Nawigacja za pomocą klawiatury między okienkami aplikacji za pomocą F6 .

Przykłady

Zobacz Przykłady kodu umożliwiające rozwiązywanie typowych problemów z ułatwieniami dostępu programowego w aplikacjach klasycznych systemu Windows , aby rozwiązać wiele typowych problemów z ułatwieniami dostępu programowego w aplikacjach klasycznych systemu Windows.

Do tych przykładów kodu odwołuje się bezpośrednio usługa Microsoft Accessibility Insights dla systemu Windows, która może pomóc w identyfikowaniu problemów z ułatwieniami dostępu w interfejsie użytkownika aplikacji.