Udostępnij przez

Założenia i zasady projektowania MODELU COM+

Model programowania rozproszonego firmy Microsoft składa się z kilku technologii, w tym MSMQ, IIS, DCOM i COM+. Wszystkie te usługi zostały zaprojektowane do użytku przez aplikacje rozproszone.

Kom+ został opracowany w celu ułatwienia tworzenia aplikacji rozproszonych. Ogólna architektura jest oparta na zestawie założeń i zasad.

Założenia

Założenia są następujące:

  • Aplikacja COM+ będzie obsługiwać wielu użytkowników na wielu serwerach. Innymi słowy, tworzysz aplikację rozproszoną, a ci wielu użytkowników będzie na różnych komputerach hosta, z których jest uruchamiany kod. Użytkownicy będą uzyskiwać dostęp do kodu za pośrednictwem Internetu lub za pośrednictwem sieci prywatnej. Interfejs użytkownika będzie prezentowany za pośrednictwem przeglądarki lub być może aplikacji niestandardowej, takiej jak aplikacja oparta na formularzach napisana w języku Microsoft Visual Basic lub MFC. Ten interfejs użytkownika będzie znajdować się na komputerze klienckim.
  • Aplikacja COM+ może być skalowalna i może zapewnić większą dostępność i niezawodność, wdrażając aplikację na wielu komputerach serwerowych. Dzięki temu można zrównoważyć obciążenie aplikacji i zapewnić odporność na uszkodzenia przy użyciu klastrowania systemu Windows.
  • Jeśli coś pójdzie nie tak, stan utrwalanych danych przechowywanych w bazie danych z aplikacji COM+ zostanie zachowany, jeśli używasz transakcji. Stan aplikacji musi przetrwać wypadki, które mogą wystąpić, takie jak błędy aplikacji, awarie systemu lub awarie sieci.

Zasady

Oprócz tych trzech założeń, następujące zasady dotyczą modelu programowania COM+:

  • Logika aplikacji będzie znajdować się na komputerach serwerowych, a nie na komputerach klienckich. Istnieją trzy główne powody, aby to zrobić:
    • Komputer kliencki może nie mieć mocy obliczeniowej ani funkcji wymaganych do uruchomienia logiki aplikacji. Ponadto utrzymywanie logiki aplikacji na serwerze upraszcza wdrażanie.
    • Komputery serwera są często bliżej danych, a te dane są najczęściej w bazie danych. Ponieważ aplikacja uzyskuje dostęp do baz danych, chcesz być bardzo wrażliwa na koszty połączeń z bazą danych. Dzięki umieszczeniu większości logiki na komputerach serwerowych można współużytkować połączenia z bazą danych i uzyskać znaczną poprawę wydajności. Istnieją inne zasoby na komputerach serwera, które mogą być również współużytkowane, z korzyścią wydajności.
    • Logika aplikacji znajduje się na komputerach serwerów, utrzymuje kontrolę nad kontekstem zabezpieczeń w aplikacji. Masz większą kontrolę nad zabezpieczeniami w przypadku utrzymania zabezpieczeń składników aplikacji uruchomionych na komputerach serwerowych, a nie na komputerach klienckich.
  • Transakcje są podstawą. Zgodnie z projektem transakcje tak przenikają model programowania COM+, że bardzo ważne jest, aby je zrozumieć. Chociaż możesz korzystać z wielu usług MODELU COM+ bez korzystania z transakcji, jeśli nie zdecydujesz się ich używać, nie możesz w pełni korzystać z usług COM+ dostępnych dla Ciebie. Niektóre ważne korzyści wynikające z używania transakcji obejmują następujące elementy:
    • Transakcje są rozsądnym rozwiązaniem problemu zarządzania współbieżnością. Ponadto transakcje pomagają chronić przed awariami i mają dobry model odzyskiwania błędów. Ponadto transakcje okazują się doskonałym sposobem zarządzania zadaniami w wielu systemach.
    • Aplikację COM+ opartą na transakcji można zaprojektować do pracy z menedżerem zasobów i bazą danych, która pomaga chronić większość informacji o stanie. Zachowując stan wewnątrz bazy danych lub innego magazynu zarządzanego przez menedżera zasobów, nie musisz przechowywać stanu wewnątrz rzeczywistych obiektów tworzonych przez aplikację. Chociaż jest to odejście od czystego modelu zorientowanego na obiekt, dobrze sprawdza się w przypadku tworzenia aplikacji rozproszonych z odzyskiwaniem błędów.
  • Funkcje aplikacji są tworzone jako obiekty COM, opakowujące protokoły używane do komunikowania się z innymi systemami lub technologiami. Ponieważ prawdopodobnie tworzysz składniki, które będą łączyć kilka technologii lub starszych systemów, zaplanuj użycie różnych protokołów komunikacyjnych. Użyj protokołu HTTP do komunikacji klienta/serwera lub komunikacji między aplikacjami za pośrednictwem Internetu. Użyj modelu DCOM do komunikacji między aplikacjami lub składnikami na serwerze.

podstawowe wskazówki dotyczące projektowania aplikacji COM+

projektowanie aplikacji COM+ przy użyciu UML

ogólne porady dotyczące projektowania dotyczące używania COM+

optymalizowanie interakcji z warstwą logiki biznesowej COM+

innych narzędzi firmy Microsoft do tworzenia aplikacji rozproszonych

 

 

  • Last updated on