Tworzenie wielu instancji z wykorzystaniem transformacji instancji

Aby zainstalować wiele wystąpień produktu z jednego pakietu Instalatora Windows, należy utworzyć podstawowy pakiet instalacyjny produktu oraz przekształcenie instancji dla każdego wystąpienia, które ma zostać zainstalowane oprócz podstawowej instancji. Podczas tworzenia pakietu podstawowego i transformacji należy użyć następujących wskazówek:

• Twoja aplikacja instalacyjna może sprawdzać obecność instalatora uruchomionego w wersji systemu Windows Vista, Windows Server 2003, Windows XP z dodatkiem Service Pack 1 (SP1) oraz redystrybuowalnego Instalatora Windows 3.0. Każda z tych wersji instalatora (lub nowsza) jest wymagana do zainstalowania wielu wystąpień z jednego pakietu przy użyciu przekształcenia zmieniającego kod produktu.
• Każde wystąpienie musi mieć unikatowy kod produktu i identyfikator wystąpienia. Można zdefiniować właściwość w pakiecie podstawowym, której wartość można ustawić na identyfikator wystąpienia.
• Aby zachować izolowane pliki każdego wystąpienia, pakiet podstawowy powinien instalować pliki w lokalizacji katalogu, która zależy od identyfikatora wystąpienia.
• Aby zachować dane nieplikowe każdego wystąpienia izolowane, pakiet podstawowy powinien zbierać dane nieplikowe do zestawów składników dla każdego wystąpienia. Następnie należy zainstalować odpowiednie komponenty na podstawie instrukcji warunkowych zależnych od identyfikatora instancji.
• Utwórz przekształcenie wystąpienia dla każdego zainstalowanego wystąpienia oprócz wystąpienia podstawowego. Pakiet podstawowy może zainstalować swoją instancję.
• Transformacja instancji powinna zmienić kod produktu i identyfikator każdego przypadku.
• Zaleca się, aby transformacja produktu również zmieniała nazwę produktu, aby wystąpienie było łatwo rozróżniane w Dodaj/Usuń Programy w Panelu sterowania.
• Jeśli transformacja instancji instaluje pliki, powinny być one zainstalowane w katalogu zależnym od identyfikatora instancji.
• Wszystkie dane nieplikowe, takie jak klucze rejestru, powinny zawierać nazwę wystąpienia w swojej ścieżce, aby zapobiec kolizjom. Można to zrobić za pomocą właściwości, której wartość jest identyfikatorem wystąpienia w ścieżce, jak pokazano w poniższym przykładzie tabeli rejestru .

Aby uzyskać więcej szczegółów, zobacz Instalowanie wielu wystąpień produktów i poprawek oraz Instalowanie wielu wystąpień przy pomocy przekształceń wystąpień.