Inicjowanie aplikacji

Aby włączyć funkcję instalatora, aplikacja musi wywołać szereg funkcji podczas inicjowania. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Mechanizm instalacji. W poniższych krokach opisano sposób inicjowania aplikacji przy użyciu instalatora:

Aby zainicjować aplikację

1. Wywołaj funkcję MsiGetProductCode, aby aplikacja mogła zidentyfikować się w instalatorze.

   Kod produktu jest wymaganym parametrem dla wielu funkcji instalatora.

2. Wywołaj funkcję MsiGetUserInfo, aby zebrać informacje o użytkowniku przy pierwszym uruchomieniu aplikacji.

   Jeśli wywołanie polecenia MsiGetUserInfo zakończy się niepowodzeniem, wywołaj funkcję MsiCollectUserInfo w celu zbierania informacji o użytkowniku.

3. W razie potrzeby wyświetl domyślny interfejs użytkownika, wywołując funkcję MsiSetInternalUI.

   Aby utworzyć własny interfejs użytkownika, zarejestruj go w instalatorze, wywołując funkcję MsiSetExternalUI.

4. Wywołaj funkcję MsiEnableLog, aby ustawić poziom rejestrowania.

5. Prezentowanie użytkownikowi dostępnych funkcji przez wyliczenie funkcji aplikacji. Funkcje można wyliczyć na następujące sposoby:

   • Przeprowadź zapytanie dotyczące każdej funkcji instalatora oddzielnie. Na przykład zanim aplikacja narysuje przycisk lub element menu, aplikacja wywołuje funkcję MsiQueryFeatureState, aby instalator mógł sprawdzić, czy funkcja jest dostępna.
   • Wylicz wszystkie dostępne funkcje jednocześnie, wywołując funkcję MsiEnumFeatures. Aby użyć tej funkcji, aplikacja musi wywołać MsiEnumFeatures wielokrotnie podczas przyrostowania indeksu.

6. Uzyskaj szczegółowe informacje o bieżącej instalacji, wywołując wielokrotnie następujące funkcje wyliczania, zwiększając zmienną indeksu dla każdego wywołania:

   • Wywołaj funkcję MsiEnumProducts, aby wyliczyć produkty zarejestrowane w instalatorze.
   • Wywołaj funkcję MsiEnumComponents, aby wyliczyć składniki.
   • Wywołaj funkcję MsiEnumComponentQualifiers, aby wyliczyć kwalifikatory składników.
   • Wywołaj funkcję MsiEnumClients, aby wyliczyć produkty dla określonego składnika.

   Jeśli wartość zwracana w funkcji wyliczenia jest ERROR_SUCCESS, istnieje jeszcze więcej elementów do wyliczenia, a funkcja powinna być wywoływana ponownie ze zmienną indeksu przyrostowego. Jeśli wartość zwracana jest ERROR_NO_MORE_ITEMS, wszystkie elementy zostały wyliczone, a funkcja nie powinna być wywoływana ponownie.