Udostępnij przez


Podpisywanie wiadomości

Gdy klient i serwer zakończą konfigurowanie kontekstu zabezpieczeń , można użyć funkcji obsługi komunikatów. Klient i serwer używają tokenu kontekstu zabezpieczeń utworzonego podczas nawiązywania sesji w celu wywołania funkcji MakeSignature i VerifySignature. Token kontekstu może być używany z EncryptMessage (Ogólne) i DecryptMessage (Ogólne) w celu zapewnienia prywatności komunikacji .

Poniższy przykład przedstawia stronę klienta generującą podpisany komunikat do wysłania na serwer. Przed wywołaniem MakeSignature klient wywołuje QueryContextAttributes (Ogólne) ze strukturą SecPkgContext_Sizes w celu określenia długości buforu wymaganego do przechowywania podpisu wiadomości. Jeśli członek cbMaxSignature ma wartość zero, pakiet zabezpieczeń nie obsługuje podpisywania komunikatów. W przeciwnym razie ten członek wskazuje rozmiar buforu do przydzielenia do odbioru podpisu.

W przykładzie przyjęto założenie, że zmienna SecHandle o nazwie phContext oraz struktura SOCKET o nazwie s są zainicjalizowane. Aby uzyskać deklaracje i inicjalizacje tych zmiennych, zobacz Korzystanie z SSPI z klientem Windows Sockets oraz Korzystanie z SSPI z serwerem Windows Sockets. Ten przykład obejmuje wywołania funkcji w pliku Secur32.lib, które muszą być uwzględnione w bibliotekach linków.

//--------------------------------------------------------------------
//   Declare and initialize local variables.

SecPkgContext_Sizes ContextSizes;
char *MessageBuffer = "This is a sample buffer to be signed.";
DWORD MessageBufferSize = strlen(MessageBuffer);
SecBufferDesc InputBufferDescriptor;
SecBuffer InputSecurityToken[2];

ss = QueryContextAttributes(
    &phContext,
    SECPKG_ATTR_SIZES,
    &ContextSizes
    );
if(ContextSizes.cbMaxSignature == 0)
{
     MyHandleError("This session does not support message signing.");
}
//--------------------------------------------------------------------
// The message as a byte string is in the variable 
// MessageBuffer, and its length is in MessageBufferSize. 

//--------------------------------------------------------------------
// Build the buffer descriptor and the buffers 
// to pass to the MakeSignature call.

InputBufferDescriptor.cBuffers = 2;
InputBufferDescriptor.pBuffers = InputSecurityToken;
InputBufferDescriptor.ulVersion = SECBUFFER_VERSION;

//--------------------------------------------------------------------
// Build a security buffer for the message itself. If 
// the SECBUFFER_READONLY attribute is set, the buffer will not be
// signed.

InputSecurityToken[0].BufferType = SECBUFFER_DATA;
InputSecurityToken[0].cbBuffer = MessageBufferSize;
InputSecurityToken[0].pvBuffer = MessageBuffer;

//--------------------------------------------------------------------
// Allocate and build a security buffer for the message
// signature.

InputSecurityToken[1].BufferType = SECBUFFER_TOKEN;
InputSecurityToken[1].cbBuffer = ContextSizes.cbMaxSignature;
InputSecurityToken[1].pvBuffer = 
        (void *)malloc(ContextSizes.cbMaxSignature);

//--------------------------------------------------------------------
// Call MakeSignature 
// For the NTLM package, the sequence number need not be specified 
// because the package provides sequencing.
// The quality of service parameter is ignored.

Ss = MakeSignature(
    &phContext,
    0,                       // no quality of service
    &InputBufferDescriptor,  // input message descriptor
    0                        // no sequence number
    );
if (SEC_SUCCESS(ss))
{
     printf("Have made a signature.\n");
}
else
{ 
    MyHandleError("MakeSignature Failed."); 
}

//--------------------------------------------------------------------
//  Send the message.

if(!SendMsg(
    s,
    (BYTE *)InputSecurityToken[0].pvBuffer,
    InputSecurityToken[0].cbBuffer))
{
     MyHandleError("The message was not sent.");
}

//--------------------------------------------------------------------
//   Send the signature.

if(!SendMsg(
     s,
    (BYTE *)InputSecurityToken[1].pvBuffer,
    InputSecurityToken[1].cbBuffer ))
{
     MyHandleError("The signature was not sent.");
}

makeSignature zwraca true, jeśli kontekst jest skonfigurowany tak, aby zezwalał na podpisywanie komunikatów i czy deskryptor buforu wejściowego jest poprawnie sformatowany. Po podpisaniu komunikatu wiadomość i podpis o ich długości są wysyłane do komputera zdalnego.

Notatka

Zawartość danych struktur SecBuffer jest wysyłana, a nie struktura SecBuffer ani struktura SecBufferDesc. Nowe struktury SecBuffer i nowe struktury SecBufferDesc są tworzone przez aplikację odbierającego w celu zweryfikowania podpisu.