Udostępnij przez

Zasoby na serwerze hosta sesji usług pulpitu zdalnego

W środowisku usług pulpitu zdalnego wielu użytkowników może logować się jednocześnie do jednego hosta sesji usług pulpitu zdalnego (hosta sesji usług pulpitu zdalnego) (wcześniej znany jako serwer terminalu). W związku z tym użytkownicy udostępniają zasoby sprzętowe i programowe serwera, które mogą tworzyć następujące obszary rywalizacji:

  • Czas procesora CPU. Każdy użytkownik ma środowisko pulpitu i może uruchamiać wszystkie aplikacje dostępne dla tego pulpitu. Jednak wszystkie aplikacje uruchamiane przez wszystkich użytkowników walczą o centralne zasoby procesora CPU dostępne na serwerze hosta sesji usług pulpitu zdalnego. Jeśli jeden użytkownik uruchamia słabo napisaną aplikację intensywnie korzystającą z procesora CPU, inni użytkownicy mogą napotkać widoczną utratę wydajności.
  • Dostęp do dysku. Użytkownicy walczą o dostęp do aplikacji i powiązanych plików programów. Ponadto użytkownicy walczą o dostęp do dysku przez system operacyjny serwera, takich jak ładowanie bibliotek DLL lub zamiana pamięci między plikiem stronicowania i pamięcią fizyczną.
  • Pamięć RAM (Random Access Memory). Każda aplikacja uruchamiana przez każdego użytkownika walczy o zasoby pamięci RAM dostępne na serwerze hosta sesji usług pulpitu zdalnego. Jeśli jeden użytkownik uruchamia aplikację intensywnie korzystającą z pamięci, inni użytkownicy mogą utracić wydajność.
  • Dostęp do sieci. Dostęp do sieci jest niezbędny w środowisku usług pulpitu zdalnego, ponieważ wszystkie działania pulpitu — dane wyjściowe graficzne i dane wejściowe myszy/klawiatury — przepływa przez łącza sieciowe między pulpitem klienckim a serwerem. Ponadto aplikacje użytkowników uruchomione na serwerze hosta sesji usług pulpitu zdalnego walczą o dostęp do innych zasobów sieciowych.
  • Sprzęt serwera. Składniki sprzętowe, takie jak CD-ROMs, dyskietki, porty szeregowe i porty równoległe są często oparte na serwerze, a nie na podstawie klienta. Udostępnianie tych tradycyjnie nieudostępnych składników tworzy nowe zagadnienia dla użytkowników i aplikacji, które uzyskują dostęp do tych składników sprzętu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Peryferyjne wytyczne dotyczące sprzętu.
  • Dostęp do obiektów globalnych i zasobów. W środowisku usług pulpitu zdalnego użytkownicy nie uruchamiają pojedynczych kopii systemu Windows — niektóre podstawowe moduły są klonowane, ale pozostałe moduły są współużytkowane przez użytkowników. W związku z tym użytkownicy konkurują o dostęp do rejestru, pliku stronicowania, usług systemowych i innych globalnych obiektów i zasobów.

Wiele z powyższych punktów rywalizacji można ograniczyć przez ustalanie rozmiaru serwera hosta sesji usług pulpitu zdalnego z wystarczającą ilością procesora CPU, pamięci i zasobów dysku do obsługi zapotrzebowania klienta. Na przykład konfiguracja wielu procesorów może zmaksymalizować dostępność procesora. Dostępność pamięci można zmaksymalizować przez zainstalowanie dodatkowej pamięci fizycznej (zwiększone limity pamięci dla wersji Enterprise, Datacenter lub 64-bitowych systemu Windows Server mogą pomóc). Na koniec wydajność dostępu do dysku można zmaksymalizować, konfigurując wiele kanałów i dystrybuując system operacyjny i obciążenia aplikacji na różnych dyskach fizycznych. Prawidłowe skonfigurowanie serwera hosta sesji usług pulpitu zdalnego jest krytycznym elementem postrzeganej wydajności aplikacji.

Chociaż ustalanie rozmiaru sprzętu jest ważną częścią tworzenia skalowalnego środowiska usług pulpitu zdalnego, zagadnienia dotyczące oprogramowania są równie ważne. W rzeczywistości dostrajanie aplikacji często może wiele zrobić, aby zmniejszyć konkurencję zasobów i poprawić postrzeganą wydajność aplikacji.

Aby uzyskać więcej informacji na temat środowiska usług pulpitu zdalnego, zobacz następujące tematy:

 

 

  • Last updated on