Środowisko

Deweloperzy pracujący nad aplikacjami dla 64-bitowego systemu Windows znajdą środowisko deweloperskie praktycznie identyczne ze środowiskiem programistycznym dla 32-bitowego systemu Windows. Istniejące interfejsy API zostały zmodyfikowane w razie potrzeby, aby umożliwić im odzwierciedlanie dokładności platformy, na której działają. Wynikiem jest prostota i krótka krzywa uczenia dla dewelopera — pisanie kodu dla 64-bitowego systemu Windows przypomina pisanie kodu dla 32-bitowego systemu Windows.

Pliki nagłówków systemu Windows obsługują nowe typy danych, które umożliwiają stosowanie wskaźników i zmiennych skojarzonych ze wskaźnikiem, które odzwierciedlają precyzję platformy. Oznacza to, że deweloperzy mogą skompilować pojedynczą bazę źródłową do natywnego uruchamiania w 32-bitowym systemie Windows lub 64-bitowym systemie Windows. Ta strategia zmniejsza koszt tworzenia aplikacji korzystających z 64-bitowego sprzętu, takiego jak procesory AMD Opteron lub Athlon64 lub procesory Intel Itanium.

Będziesz mieć więcej czasu na przygotowanie aplikacji 64-bitowych, jeśli zastosujesz nowe konwencje typów danych tak szybko, jak to możliwe. Jeśli zmieniasz kod, musisz zmienić definicje danych w tym samym czasie. Przetestuj aplikację w 32-bitowym systemie Windows, uruchom ją za pomocą kompilatora 64-bitowego (opisanego w Narzędzia), a aplikacja będzie gotowa do testowania, gdy masz odpowiedni sprzęt 64-bitowy.