Wprowadzenie do maszyn wirtualnych usługi Azure Stack Hub

Usługa Azure Stack Hub oferuje maszyny wirtualne jako typ zasobu obliczeniowego na żądanie i skalowalny. Możesz wybrać maszynę wirtualną, gdy potrzebujesz większej kontroli nad środowiskiem obliczeniowym. Ten artykuł zawiera szczegółowe informacje na temat tworzenia pierwszej maszyny wirtualnej.

Maszyna wirtualna usługi Azure Stack Hub zapewnia elastyczność wirtualizacji bez konieczności zarządzania klastrami lub poszczególnymi maszynami. Jednak nadal musisz obsługiwać maszynę wirtualną, wykonując zadania, takie jak konfigurowanie, poprawianie/aktualizowanie i instalowanie na nim oprogramowania.

Maszyny wirtualne usługi Azure Stack Hub można używać na kilka sposobów. Przykład:

• Programowanie i testowanie: maszyny wirtualne usługi Azure Stack Hub umożliwiają tworzenie komputera z określoną konfiguracją wymaganą do kodowania i testowania aplikacji.

• Aplikacje w chmurze: ze względu na to, że zapotrzebowanie na aplikację może się wahać, może mieć sens ekonomiczne uruchomienie jej na maszynie wirtualnej w usłudze Azure Stack Hub. Płacisz za dodatkowe maszyny wirtualne, gdy ich potrzebujesz, i zamykasz je, gdy nie.

• Rozszerzone centrum danych: maszyny wirtualne w sieci wirtualnej usługi Azure Stack Hub mogą być połączone z siecią organizacji lub z platformą Azure.

Maszyny wirtualne używane przez aplikację mogą skalować w górę lub skalować w poziomie do dowolnego elementu wymaganego do spełnienia Twoich potrzeb.

Przed utworzeniem maszyny wirtualnej

Podczas tworzenia infrastruktury aplikacji w usłudze Azure Stack Hub zawsze należy wziąć pod uwagę zagadnienia dotyczące projektowania. Te aspekty maszyny wirtualnej są ważne przed rozpoczęciem tworzenia infrastruktury:

• Nazwy zasobów aplikacji.
• Rozmiar maszyny wirtualnej.
• Maksymalna liczba maszyn wirtualnych, które można utworzyć.
• System operacyjny, na który działa maszyna wirtualna.
• Konfiguracja maszyny wirtualnej po jej uruchomieniu.
• Powiązane zasoby, których potrzebuje maszyna wirtualna.

Nazwy

Maszyna wirtualna ma przypisaną nazwę i ma nazwę komputera skonfigurowaną jako część systemu operacyjnego. Nazwa maszyny wirtualnej może mieć maksymalnie 15 znaków.

Jeśli używasz usługi Azure Stack Hub do utworzenia dysku systemu operacyjnego, nazwa komputera i nazwa maszyny wirtualnej są takie same. Jeśli przekażesz i użyjesz własnego obrazu zawierającego wcześniej skonfigurowany system operacyjny i użyjesz go do utworzenia maszyny wirtualnej, nazwy mogą być inne. Podczas przekazywania własnego pliku obrazu najlepszym rozwiązaniem jest upewnienie się, że nazwa komputera w systemie operacyjnym jest zgodna z nazwą maszyny wirtualnej.

Rozmiar maszyny wirtualnej

Rozmiar używanej maszyny wirtualnej zależy od obciążenia, które chcesz uruchomić. Wybrany rozmiar ma więc wpływ na takie czynniki jak moc procesora, pamięć i przestrzeń dyskowa. Usługa Azure Stack Hub oferuje różne rodzaje rozmiarów do obsługi wielu typów zastosowań.

Limity maszyn wirtualnych

Twoja subskrypcja ma domyślne limity przydziału, które mogą mieć wpływ na wdrażanie maszyn wirtualnych dla projektu. Bieżący limit na subskrypcję to 20 maszyn wirtualnych na region.

Dyski i obrazy z systemem operacyjnym

Maszyny wirtualne w usłudze Azure Stack Hub są ograniczone do formatu wirtualnego dysku twardego generacji 1 (VHD/VHDX). Wirtualne dyski twarde mogą służyć do przechowywania danych i systemu operacyjnego maszyny. Wirtualne dyski twarde są również używane na potrzeby obrazów używanych do instalowania systemu operacyjnego. Usługa Azure Stack Hub udostępnia platformę handlową do użycia z różnymi wersjami i typami systemów operacyjnych. Obrazy z witryny Marketplace są identyfikowane przez wydawcę obrazów, ofertę, jednostkę SKU i wersję (zazwyczaj najnowsza wersja jest określana jako najnowsza).

W poniższej tabeli pokazano, jak znaleźć informacje dotyczące obrazu:

Możesz przesłać i użyć własnego obrazu. Jeśli tak, nazwa wydawcy, oferta i SKU nie są używane.

Rozszerzenia

Rozszerzenia maszyn wirtualnych zapewniają maszynie wirtualnej dodatkowe możliwości za pośrednictwem konfiguracji po wdrożeniu i zautomatyzowanych zadań. Te typowe zadania można wykonać przy użyciu rozszerzeń:

• Uruchamianie skryptów niestandardowych: rozszerzenie niestandardowego skryptu ułatwia konfigurowanie obciążeń na maszynie wirtualnej przez uruchomienie skryptu podczas aprowizowania maszyny wirtualnej.

• Wdrażanie konfiguracji i zarządzanie nimi: rozszerzenie Konfiguracji żądanego stanu programu PowerShell (DSC) ułatwia skonfigurowanie rozszerzenia DSC na maszynie wirtualnej w celu zarządzania konfiguracjami i środowiskami.

• Zbieranie danych diagnostycznych: rozszerzenie Diagnostyka Azure ułatwia skonfigurowanie maszyny wirtualnej w celu zbierania danych diagnostycznych, których można użyć do monitorowania kondycji aplikacji.

Powiązane zasoby

Zasoby w poniższej tabeli są używane przez maszynę wirtualną i muszą istnieć lub zostać utworzone podczas tworzenia maszyny wirtualnej:

Tworzenie pierwszej maszyny wirtualnej

Istnieje kilka sposobów tworzenia maszyny wirtualnej. Wybór zależy od środowiska. Poniższa tabela zawiera informacje ułatwiające rozpoczęcie tworzenia maszyny wirtualnej:

Zarządzanie maszyną wirtualną

Maszyny wirtualne można zarządzać przy użyciu portalu opartego na przeglądarce, narzędzi wiersza polecenia z obsługą skryptów lub bezpośrednio za pośrednictwem interfejsów API. Oto niektóre typowe zadania zarządzania:

• Uzyskiwanie informacji o maszynie wirtualnej.
• Nawiązywanie połączenia z maszyną wirtualną.
• Zarządzanie dostępnością.
• Tworzenie kopii zapasowych.

Uzyskiwanie informacji o maszynie wirtualnej

W poniższej tabeli przedstawiono niektóre sposoby uzyskiwania informacji o maszynie wirtualnej:

Widok maszyny wirtualnej

Począwszy od wersji 2301 usługi Azure Stack Hub, dodano nowy widok dla operatorów w portalu administracyjnym usługi Azure Stack Hub, który pokazuje maszyny wirtualne we wszystkich subskrypcjach użytkowników. Ten widok wyświetla następujące informacje:

• Identyfikator GUID maszyny wirtualnej
• Subskrypcja użytkownika
• Grupa zasobów
• Rozmiar maszyny wirtualnej
• Stan
• Węzeł
• Stan węzła
• Błędy konfiguracyjne

Ten nowy widok umożliwia operatorom wykrywanie stanu maszyn wirtualnych w przypadku awarii sieci szkieletowej i informowanie właścicieli subskrypcji o podjęciu działań. Ze względu na prywatność operatory mogą wyświetlać tylko identyfikator GUID maszyny wirtualnej, ale nie nazwę maszyn wirtualnych. Widok jest połączony z dostawcą zasobów obliczeniowych i jest wyświetlany jako zasób użytkownika o nazwie Maszyny wirtualne.

Nawiązywanie połączenia z maszyną wirtualną

Aby nawiązać połączenie z maszyną wirtualną, możesz użyć opcji Połącz w portalu usługi Azure Stack Hub.

Dalsze kroki

• zagadnienia dotyczące maszyn wirtualnych w usłudze Azure Stack Hub