Określanie wymagań dotyczących integracji

Udany projekt integracji zaczyna się od zrozumienia trzech podstawowych wymiarów: woluminu i częstotliwości, kierunkowości i możliwości. Te wymiary ułatwiają ocenę wymagań biznesowych, ograniczeń systemowych i potrzeb dotyczących skalowalności.

Załóżmy na przykład, że masz cel wysokiego poziomu, taki jak łączenie oprogramowania SAP z usługą Dataverse lub wysyłanie powiadomienia za każdym razem, gdy użytkownik pracuje nad aktualizacją. Jaki jest punkt wyjścia do zaprojektowania integracji?

Pierwszym krokiem jest dekonstrukcja wymagań w trzech kluczowych składnikach integracji:

• Wielkość i częstotliwość to pierwszy główny składnik procesu podejmowania decyzji. Pomaga określić rodzaje narzędzi, których należy użyć do implementowania wymagań biznesowych.

• Kierunkowość, następny składnik, dotyczy tego, skąd i dokąd dane przepływają. Zrozumienie kierunku pomaga skonfigurować wzorzec pomyślnej integracji.

• Możliwość lub możliwość odbierania, przetwarzania i wysyłania danych przez każdy system jest ostatnim krokiem. Użyj podejścia "najsłabszego linku", aby ocenić możliwości w celu zidentyfikowania ograniczeń i możliwości.

Głośność i częstotliwość

Ten wymiar określa, ile danych jest przesyłanych i jak często. Wolumin i częstotliwość współpracują ze sobą w celu kształtowania architektury integracji. Chociaż mogą one wyglądać podobnie, wpływają one na projektowanie rozwiązań na różne sposoby. Poniższe składniki szczegółowo wyjaśniają sposób interakcji woluminu i częstotliwości oraz wpływu na decyzje dotyczące integracji.

Porównywanie woluminu i częstotliwości

Dwa scenariusze integracji mogą obejmować ten sam wolumin całkowity, taki jak 60 000 rekordów na godzinę i 1000 rekordów na minutę, ale różnią się częstotliwością. Chociaż obie wartości są równe co do woluminu godzinowego, oczekiwania zmieniają się z minuty na minutę, wpływając na projektowanie rozwiązania.

• Nie zakładaj, że jedno rozwiązanie pasuje do obu tych rozwiązań.
• Zweryfikuj zdolność systemu do obsługi obciążenia o wyższej częstotliwości.
• Rozważ utworzenie oddzielnych rozwiązań, jeśli jeden wzorzec jest intensywnie korzystający z zasobów lub rzadko używany.

Typy wyzwalaczy

Wyzwalacze definiują sposób i czas uruchamiania integracji. Wybierz odpowiedni wyzwalacz na podstawie przewidywalności i obciążenia systemu.

Harmonogramowane wyzwalacze (znane również jako "Batch"):

• Uruchamianie w stałych odstępach czasu.
• Łatwiejsze do przewidywania i zarządzania.
• Nadaje się do stabilnych wzorców wzrostu danych.

Wyzwalacze sterowane zdarzeniami: zdarzenie może być naciśnięciem przycisku, zmianą rekordu w jednym z systemów lub wywołaniem interfejsu API.

• Uruchamianie na podstawie akcji użytkownika lub zdarzeń systemowych.
• Trudniej przewidzieć.
• Może nieoczekiwanie wzrastać, szczególnie w systemach zorientowanych na użytkownika publicznego.

Seasonality

Ilość danych zmienia się wraz z cyklami biznesowymi. Planuj sezonowe wzrosty zarówno integracji zaplanowanych, jak i opartych na zdarzeniach.

• Miesięczne lub kwartalne cykle rozliczeniowe mogą powodować przewidywalne wzrosty.
• Sezon podatkowy lub terminy usług publicznych mogą powodować nieprzewidywalne skoki.
• Zaimplementuj zabezpieczenia, aby zapobiec przeciążeniu w okresach szczytu.

Współpraca uczestników projektu

Omówienie woluminu i częstotliwości z właścicielami procesów i użytkownikami biznesowymi. Zweryfikuj założenia względem rzeczywistych przepływów pracy.

• Użytkownicy biznesowi mogą nie znać pełnego procesu.
• Architekci muszą badać i potwierdzać realia operacyjne.

Planowanie przyszłości

Projektowanie rozwiązań integracji z uwzględnieniem wzrostu.

• Jasno zdefiniuj warunki operacyjne.
• Uwzględnij długoterminowe plany skalowalności.
• Szacowanie, kiedy skalowanie jest wymagane.

Kierunkowość

Kierunek definiuje przepływ danych między systemami. Zdefiniuj, skąd pochodzą dane i gdzie są dostarczane, aby kształtować sposób konfigurowania i wykonywania integracji. Podczas określania kierunku przepływu danych należy uwzględnić dostępność systemu, wymagania dotyczące zgodności i środki zabezpieczeń w celu zapewnienia niezawodnych i bezpiecznych operacji. Na przykład dane mogą pochodzić z prywatnego systemu, który nie zawsze jest dostępny lub może podlegać ścisłym przepisom dotyczącym zgodności i zabezpieczeń.

Uczestnicy projektu i zgodność

Zgodność odgrywa kluczową rolę w projektowaniu integracji i różni się w różnych systemach. Skontaktuj się z architektami infrastruktury i funkcjonariuszami ds. zabezpieczeń, aby zapewnić, że połączenia spełniają standardy zabezpieczeń i przepisów organizacji.

• Środowiska o wysokim poziomie zabezpieczeń często nakładają ścisłe mechanizmy kontroli dostępu wpływające na architekturę integracji.
• Starsze systemy lokalne mogą ograniczać połączenia przychodzące. W takich przypadkach należy zaprojektować integrację, aby starszy system inicjował komunikację z aplikacją w chmurze.

Capability

Wydajność integracji zależy od możliwości każdego systemu. Najsłabszy system w łańcuchu ogranicza ogólny wynik.

• Ocena możliwości systemowych pod kątem wymagań biznesowych.
• Zidentyfikuj wąskie gardła, które mogą mieć wpływ na transfery danych o dużej częstotliwości lub dużej ilości danych.
• Rozważ ulepszenia, jeśli system nie może spełnić oczekiwań dotyczących wydajności.

Możliwości i częstotliwość

Częstotliwość wpływa na to, jak dobrze system obsługuje transfery danych. System, który działa dobrze raz dziennie, może ulec awarii przy wielu codziennych obciążeniach.

• Dopasuj możliwości systemowe do wymaganej częstotliwości.
• Nie zakładaj, że wolumin sam określa wykonalność.

Caching

Buforowanie jest typowym rozwiązaniem, gdy system nie może spełnić wymagań dotyczących wydajności.

• Użyj narzędzi takich jak Azure Synapse Link for Dataverse , aby replikować dane do skalowalnego magazynu.
• Omówienie kompromisu: buforowanie poprawia czas odpowiedzi, ale może dostarczać nieaktualne dane.
• Upewnij się, że dane pozostają świeże, aby zapobiec niedokładnym wynikom w procesach czasu rzeczywistego.

Transformacja i logika biznesowa

Możliwość systemu obejmuje możliwość wykonywania niezbędnych przekształceń i logiki biznesowej w celu spełnienia wymagań biznesowych.

• Oceń, co każdy system może zrobić przed transferem danych, podczas i po nim.
• Należy wziąć pod uwagę złożoność danych źródłowych, potrzeb transformacji i docelowego przetwarzania systemu.

Na przykład eksportowanie widoku SQL z procedurami składowanymi do usługi Dataverse może wymagać adaptacji w połowie procesu i wykonania wtyczki po zakończeniu.

Interesariusze dotyczący zdolności

Administratorzy systemu zapewniają wgląd w możliwości systemowe. Skontaktuj się ze scentralizowanymi lub zdecentralizowanymi zespołami IT, aby zweryfikować założenia.

• Przed wybraniem wzorca integracji należy ocenić każdy system.
• Upewnij się, że możliwości techniczne są zgodne z oczekiwaniami biznesowymi.

Złóż to wszystko razem

Skuteczny projekt integracji zaczyna się od zrozumienia trzech podstawowych składników. Podsumowując:

• Ilość i częstotliwość określają, ile danych jest przesyłanych i jak często. Te metryki wpływają na wybór narzędzi, oczekiwań dotyczących wydajności i planowania skalowalności.
• Kierunek identyfikuje źródło i miejsce docelowe danych. Pomaga określić przepływ danych między systemami i zapewnić zgodność z wymaganiami dotyczącymi zabezpieczeń i przepisów.
• Możliwość mierzy zdolność każdego systemu do wysyłania, odbierania i przetwarzania danych. Wyróżnia ograniczenia wydajności i pomaga zidentyfikować potencjalne wąskie gardła w procesie integracji.

Każdy składnik bezpośrednio odpowiada początkowym wymaganiom biznesowym. Analizowanie, wraz z uczestnikami projektu, wpływ woluminu, częstotliwości, kierunkowości i możliwości na ogólny proces integracji.

Współpraca uczestników projektu jest niezbędna podczas analizy. Ich dane wejściowe mogą przekształcić podejście do integracji.

• Właściciele procesów zapewniają początkowe wymagania biznesowe.
• Architekci infrastruktury i funkcjonariusze ds. zabezpieczeń zapewniają zgodność i bezpieczną łączność.
• Administratorzy systemu oceniają możliwości i ograniczenia systemowe.

Przykładowy scenariusz

Połączmy wszystko za pomocą przykładowego scenariusza. Załóżmy, że wymaganie biznesowe polega na utworzeniu procesu integracji, który utrzymuje informacje o przypadkach w synchronizacji między zewnętrznym klientem a wewnętrznymi inżynierami serwisu, którzy pracują nad sprawami. Klienci mogą dodawać komentarze do sprawy za pośrednictwem witryny internetowej, podczas gdy inżynierowie mogą dodawać informacje o przypadku za pośrednictwem aplikacji Power App.

Częstotliwość żądań i wyzwalania

Ilość i częstotliwość określają, ile danych system przesyła i jak często to robi. W tym scenariuszu klienci przede wszystkim napędzają tworzenie przypadków, więc ilość zależy od liczby klientów, których firma obsługuje, i przewidywanej trajektorii wzrostu.

Łączna liczba aktualizacji może być obliczana jako:

[Customers] × [Cases per customer] × [Average updates per case]

Zwizualizuj tę liczbę na wykresie, aby pokazać, jak rośnie wraz z upływem czasu. Jeśli na przykład rozpoczniesz od 10 milionów aktualizacji rocznie i spodziewasz się 20% wzrostu każdego roku, wykres powinien pokazać stały wzrost liczby aktualizacji w roku w roku.

Użyj danych historycznych i prognoz wzrostu, aby oszacować przyszłe obciążenie. Jeśli na przykład system obsługuje obecnie 10 milionów aktualizacji rocznie i rośnie o 20% rocznie, integracja musi obsługiwać 25 milionów aktualizacji rocznie w ciągu pięciu lat.

Analiza częstotliwości pokazuje miesięczne szczyty. Jeśli bieżące zapotrzebowanie wynosi 3,2 miliona żądań miesięcznie, przyszłe zapotrzebowanie może osiągnąć 8 milionów miesięcznie. Zaprojektuj integrację, aby spełnić te progi wydajności.

Aby zapewnić, że integracja będzie skuteczna w typowym pięcioletnim okresie zwrotu z inwestycji (ROI), zaprojektuj rozwiązanie do obsługi co najmniej 25 milionów żądań rocznie. To planowanie pojemności odpowiada za przewidywany wzrost i pomaga w zachowaniu skalowalności i niezawodności rozwiązania w miarę rozwoju potrzeb biznesowych.

Część dotycząca częstotliwości woluminu to zdolność systemów obsługujących informacje w ciągu roku. Ponownie możemy utworzyć wykres danych historycznych, aby zrozumieć, jak częstotliwość ma zastosowanie.

Kierunek i przepływ danych

Kierunek definiuje przepływ danych między systemami. Ten scenariusz obejmuje cztery odrębne strumienie danych:

• Strumień danych z witryny internetowej do zapisywania aktualizacji przypadków w usłudze Dataverse
• Inny strumień witryny internetowej do odczytywania aktualizacji z usługi Dataverse
• Trzeci strumień danych, w którym inżynierowie zapisują aktualizacje w usłudze Dataverse z poziomu aplikacji Power App
• Końcowy strumień danych do odczytu aktualizacji w aplikacji Power App

Ten diagram ilustruje bezpośredni wzorzec integracji, pokazujący, jak dane są przesyłane między witryną internetową, usługą Dataverse i aplikacją Power App za pomocą czterech odrębnych strumieni danych:

Zrozumienie tych przepływów ułatwia konfigurowanie bezpiecznych i wydajnych integracji. Używaj wzorców bezpośrednich lub oddzielonych na podstawie możliwości systemowych i potrzeb dotyczących wydajności.

Funkcjonalność w działaniu

W tym przykładzie integracja wbudowanych łączników usprawnia proces. Podczas pobierania informacji o przypadku z usługi Dataverse zastosuj filtry i ustaw limity żądań, aby zoptymalizować pobieranie danych i wyświetlić tylko niezbędne dane w aplikacji. Na stronie internetowej opublikuj punkty końcowe przy użyciu wyzwalaczy HTTP usługi Power Automate, aby umożliwić odczytywanie i zapisywanie danych. Oceń pojemność przepływów usługi Power Automate i usługi Dataverse, aby zapewnić obsługę przewidywanych obciążeń. Przejrzyj limity zautomatyzowanych, zaplanowanych i natychmiastowych przepływów, aby uniknąć przekroczenia ograniczeń platformy.

Użyj usługi Dataverse Analytics do monitorowania bieżącego użycia. Jeśli usługa Dataverse zbliża się do przewidywanego obciążenia żądania, rozważ dodanie buforu ochronnego w postaci usługi Azure Data Lake.

Na tym diagramie przedstawiono oddzielony wzorzec odczytu, w którym usługa Data Lake jest wprowadzana między usługą Dataverse i witryną internetową w celu odciążania ruchu odczytu i zwiększania skalowalności:

Ta strategia pomaga zmniejszyć ilość odczytu z usługi Dataverse i zapobiec błędom ograniczania przepustowości (takim jak HTTP 429 Zbyt wiele żądań).

Aby jeszcze bardziej zmniejszyć zależność, należy rozdzielić żądania tworzenia i aktualizowania z witryny internetowej przy użyciu usługi kolejkowania, takiej jak Azure Service Bus.

Ten diagram przedstawia w pełni oddzielony wzorzec integracji, w którym operacje odczytu i zapisu są przekierowywane za pośrednictwem Data Lake oraz kolejki, aby zmaksymalizować niezawodność i chronić Dataverse przed pikami zapotrzebowania.

Projektowanie przepływów chmury w celu obsługi błędów, implementowania logiki ponawiania prób i stosowania najlepszych rozwiązań dotyczących niezawodności. Podczas wybierania wzorca integracji określ priorytety rozwiązań spełniających potrzeby biznesowe z minimalną złożonością. Zrównoważ możliwości techniczne z wymaganiami dotyczącymi kosztów, licencjonowania i konserwacji. Wybierz najprostsze podejście, które spełnia wymagania i pozwala uniknąć niepotrzebnych inwestycji.

Następny krok

Zapoznaj się z typowymi wzorcami, aby przetłumaczyć analizę wymagań na praktyczne, skalowalne architektury integracji.

Powiązane zasoby

• Co to jest usługa Azure Synapse Link dla usługi Dataverse?
• Dodawanie uwierzytelniania OAuth dla wyzwalaczy żądań HTTP
• Limity zautomatyzowanych, zaplanowanych i błyskawicznych przepływów
• Wyświetlanie i pobieranie Microsoft Dataverse analiz
• Tworzenie usługi Azure Synapse Link dla usługi Dataverse za pomocą usługi Azure Data Lake
• Kolejki, tematy i subskrypcje usługi Service Bus