Hyper-V Wydajność Wejścia/Wyjścia Sieci

Serwer 2016 zawiera kilka ulepszeń i nowe funkcje umożliwiające optymalizację wydajności sieci w ramach funkcji Hyper-V. Dokumentacja dotycząca optymalizacji wydajności sieci zostanie uwzględniona w przyszłej wersji tego artykułu.

Migracja na żywo

Migracja na żywo umożliwia przezroczyste przenoszenie uruchomionych maszyn wirtualnych z jednego węzła klastra trybu failover do innego węzła w tym samym klastrze bez przerywanego połączenia sieciowego lub postrzeganego przestoju.

Proces przenoszenia uruchomionej maszyny wirtualnej można podzielić na dwie główne fazy. Pierwsza faza kopiuje pamięć maszyny wirtualnej z bieżącego hosta do nowego hosta. Druga faza przenosi stan maszyny wirtualnej z bieżącego hosta do nowego hosta. Czasy trwania obu faz są znacznie określane przez szybkość transferu danych z bieżącego hosta do nowego hosta.

Zapewnienie dedykowanej sieci dla ruchu migracji na żywo pomaga zminimalizować czas wymagany do ukończenia migracji na żywo i zapewnia spójne czasy migracji.

Dodatkowo, zwiększenie liczby buforów wysyłania i odbierania na każdej karcie sieciowej uczestniczącej w migracji może poprawić wydajność migracji.

System Windows Server 2012 R2 wprowadził opcję przyspieszenia migracji na żywo przez kompresowanie pamięci przed przesłaniem za pośrednictwem sieci lub użycie zdalnego bezpośredniego dostępu do pamięci (RDMA), jeśli sprzęt go obsługuje.

Dodatkowe referencje

• terminologia dotyczącaHyper-V

• Architektura Hyper-V

• konfiguracja serweraHyper-V

• wydajność procesoraHyper-V

• wydajność pamięciHyper-V

• wydajność We/Wy przechowywaniaHyper-V

• Wykrywanie wąskich gardeł w środowisku zwirtualizowanym

• Maszyny wirtualne z systemem Linux