Udostępnij przez

terminologia dotycząca Hyper-V

W tej sekcji podsumowano kluczową terminologię specyficzną dla technologii maszyn wirtualnych, która jest używana w tym temacie dostrajania wydajności:

Term Definition
partycja podrzędna Każda maszyna wirtualna utworzona przez partycję główną.
wirtualizacja urządzeń Mechanizm, który umożliwia abstrakcje i udostępnianie zasobu sprzętowego wielu użytkownikom.
urządzenie emulowane Urządzenie zwirtualizowane, które naśladuje rzeczywiste fizyczne urządzenie sprzętowe, dzięki czemu goście mogą używać typowych sterowników dla tego urządzenia sprzętowego.
enlightenment Optymalizacja systemu operacyjnego gościa w celu informowania o środowiskach maszyn wirtualnych i dostosowywania jego zachowania dla maszyn wirtualnych.
guest Oprogramowanie działające w partycji. Może to być w pełni funkcjonalny system operacyjny lub małe jądro specjalnego przeznaczenia. Hypervisor jest neutralny względem gościa.
hypervisor Warstwa oprogramowania, która znajduje się nad sprzętem i poniżej co najmniej jednego systemu operacyjnego. Jego głównym zadaniem jest zapewnienie izolowanych środowisk wykonywania nazywanych partycjami. Każda partycja ma własny zestaw zwirtualizowanych zasobów sprzętowych (centralnej jednostki przetwarzania lub procesora CPU, pamięci i urządzeń). Funkcja hypervisor kontroluje i arbitruje dostęp do bazowego sprzętu.
procesor logiczny Jednostka przetwarzania, która obsługuje jeden wątek wykonywania (strumień instrukcji). Może istnieć jeden lub więcej procesorów logicznych na rdzeń procesora i co najmniej jeden rdzeń na gniazdo procesora.
dostęp bezpośredni do dysku Reprezentacja całego dysku fizycznego jako dysku wirtualnego w systemie gościa. Dane i polecenia są przekazywane do dysku fizycznego (za pośrednictwem natywnego stosu magazynu partycji głównej) bez pośredniczącego przetwarzania przez stos wirtualny.
partycja główna Partycja główna utworzona jako pierwsza i jest właścicielem wszystkich zasobów, których nie wykonuje funkcja hypervisor, w tym większości urządzeń i pamięci systemowej. Partycja główna hostuje stos wirtualizacji i tworzy partycje podrzędne i zarządza nimi.
Urządzenie specyficzne dla Hyper-V Zwirtualizowane urządzenie bez fizycznego odpowiednika sprzętu, więc goście mogą potrzebować sterownika (klienta usługi wirtualizacji) do tego urządzenia specyficznego dla funkcji Hyper-V. Sterownik może używać magistrali maszyn wirtualnych (VMBus) do komunikowania się z oprogramowaniem urządzenia zwirtualizowanego w partycji głównej.
maszyna wirtualna Komputer wirtualny, który został utworzony przez emulację oprogramowania i ma takie same cechy jak rzeczywisty komputer.
przełącznik sieci wirtualnej (nazywane również przełącznikiem wirtualnym) Wersja wirtualna przełącznika sieci fizycznej. Sieć wirtualną można skonfigurować w celu zapewnienia dostępu do zasobów sieci lokalnej lub zewnętrznej dla co najmniej jednej maszyny wirtualnej.
procesor wirtualny Wirtualna abstrakcja procesora, który ma być uruchamiany na procesorze logicznym. Maszyna wirtualna może mieć co najmniej jeden procesor wirtualny.
Klient usługi wirtualizacji (VSC) Moduł oprogramowania ładowany przez gościa do korzystania z zasobu lub usługi. W przypadku urządzeń I/O klient usługi wirtualizacji może być sterownikiem urządzenia, który jest ładowany przez jądro systemu operacyjnego.
dostawca usług wirtualizacji (VSP) Dostawca uwidoczniony przez stos wirtualizacji w partycji głównej, który dostarcza zasoby lub usługi, takie jak wejścia/wyjścia, do partycji podrzędnej.
Stos wirtualizacji Kolekcja składników oprogramowania w partycji głównej, które współpracują ze sobą w celu obsługi maszyn wirtualnych. Stos wirtualizacji współpracuje z hypervisorem i znajduje się ponad nim. Zapewnia również możliwości zarządzania.
VMBus Mechanizm komunikacji oparty na kanale używany do komunikacji między partycjami i wyliczania urządzeń w systemach z wieloma aktywnymi partycjami zwirtualizowanymi. Magistrala VMBus jest instalowana z usługami Hyper-V Integration Services.

Dodatkowe referencje

  • Last updated on