Klucz i identyfikator klucza

[Funkcja skojarzona z tą stroną, windows Media Format 11 SDK, jest starszą funkcją. Został zastąpiony przez Source Reader i składnik zapisywania ujścia . czytnika źródeł i składników zapisywania ujścia zostały zoptymalizowane pod kątem systemów Windows 10 i Windows 11. Firma Microsoft zdecydowanie zaleca, aby nowy kod używał czytnika źródeł i modułu zapisywania ujścia zamiast zestawu SDK windows Media Format 11, jeśli jest to możliwe. Firma Microsoft sugeruje, że istniejący kod, który używa starszych interfejsów API, należy przepisać go do korzystania z nowych interfejsów API, jeśli to możliwe.]

Podczas tworzenia pakietu pliku należy użyć klucza. Klucz to fragment danych używany w algorytmach szyfrowania, które chronią zawartość. Istnieją dwie części do każdego klucza: inicjator klucza licencji i identyfikator klucza (często skracany jako KID). Identyfikator klucza jest publiczny i jest przechowywany w nagłówku pliku jako sposób identyfikowania klucza wymaganego do odszyfrowania pliku. Inicjator klucza licencji jest wartością wpisu tajnego, która musi być współużytkowany przez program packager zawartości i wystawcę licencji.

Identyfikator klucza identyfikuje chronioną zawartość z perspektywy licencji. Chociaż można użyć tego samego identyfikatora klucza dla wielu plików, zaleca się, aby zawsze używać unikatowego identyfikatora klucza dla każdego elementu chronionej zawartości.

Wiele metod opisanych w tej dokumentacji używa ciągów identyfikatorów klucza do wybierania licencji. Te ciągi zawierają identyfikator klucza zakodowany w base64.

Tematy pokrewne

Pojęcia